සිරිපාල වැඩට ගිහින් එනකොට සතියකට දෙතුන් සැරයක්වත් පිටකොටුවෙ ඉන්න වෙළෙන්දන්ට ඇන්දෙනවා. සිරිපාලගෙ ගෑණි සුමනාවතීට මේක හරිම හිසරදයක්. ඇයි දෙයියනේ මේ මිනිහා පේව්මන්ට් එකේ අයියලාගෙ ටෝක්ස් වලට අහුවෙලා පලක් නැති බඩු මුට්ටු ගෙදරට උස්සාගෙන එන්නෙ මාසෙ කන්න තියෙන තුට්ටු දෙක පූජා කරලා නෙව.
ඕං ඉතින් ගිය සඳුදත් සිරිපාල ගෙදර එනකොට තඩි පාර්සලයක් අමාරුවෙන් කුදලාගෙන ආපි.
"මොකක්ද මනුස්සයෝ ඔය අටමගල?" සුමනාවතී ගත් කටටම ඇහුවෙ වෙනදාට වඩා බරපතල විදියට සිරිපාල ගොනාට ඇඳගෙන ඇති බව පෙනුන නිසයි.
"මේකෙ ඉන්නෙ සුදෝ රොබෝ ටික්කෙක්. මූට පුලුවනි බොරුවක් කියාපු ගමන් ඒක අඳුනාගන්න."
සුමනාවතී ඉතින් 'අනේ මගෙ කට මොකටද' කියලා නොකියාම ගස්සාගෙන ගෙට ගියෙ මොනවා වුනත් මහන්සි වෙලා ආපු මනුස්සයාගෙ ඇඟට කඩා පනින්න බැරි නිසයි.
"කෝ තවම පුතණ්ඩිය ගෙදර ආවෙ නැද්ද?" සිරිපාල රොබෝ ටික්කගෙ කෑලි බෑලි ටික අටවන ගමන් ඇහුවා.
සිරිපාලගෙ කොලුවා නලින්ද පොත් මල්ලත් වනවනා ගෙදෙට්ට ගොඩවුනේ ඒ වෙලාවෙයි. රොබෝ ටික්කාව දැකපු ගමන ඌ පොත් මල්ල පුටුවක් උඩට විසික්කා කොරලා අත් දෙකත් ඉනේ ගහගෙන සිරිපාල ළඟට කිට්ටු වුනා.
"මොකෑ උඹ අද පරක්කු?" සිරිපාල කොලුවාගෙන් ඇහුවෙ රොබෝ ටික්කාව අටවලා සුවිච් එක ඔන් කරන ගමන්.
"රිවිශන් ක්ලාස් එකක් තිවුනනෙ තාත්තෙ."
රොබෝ ටික්කා බෲම් ගාල තත්පර දෙකට නලින්දයා ගාවට ගියා. යකඩ අතක් එලියට ඇවිත් දුන්න පටාර් ගාලා එකක් කනට. හොඳ වෙලාවට නලින්දයාව විසිවෙල ගිහින් වැටුනෙ සැටි පුටුව උඩට.
"හෙහ් හෙහ් හෙහ්. ඇත්ත කියාපන්. උඹ කොහෙද ගියෙ?" සිරිපාලයා ආයෙත් ඇහුවෙ අදනම් තමන් මොලේ කල්පනා කරලා ගෙනාපු බඩුවෙ වටිනාකම තේරුනු නිසයි.
"අපි සිරි පැරකුම් බලන්න ගියා තාත්තෙ." කොලුවා කන අතගගා නැගිටින ගමන් කිවුවා.
පටාර්! රොබෝ ටික්කා ඒ ගමන දුන්නු ශොට් එකට නලින්දයා බිමටම ඇදගෙන වැටුනා.
"වැඩිහිටියන්ට පමණයි එකක් බැලුවෙ." නලින්දයා බිම ඉඳගෙනම කෙඳිරි ගෑව.
"අනේ අම්මප දැන් කාලෙ හැදෙන එවුන්. යකෝ මම ඒ කාලෙ ඔය වල් චිත්තරපටි බලනව තියා අහලාවත් නෑ දැනගං. ඒකට......" සිරිපාල වාක්ය ඉවර කරන්නත් කලියෙන් රොබෝ ටික්කාගෙන් පටාර් ගාලා කන රත් වෙන්න පාරක් වැදුනා.
කුස්සියේ හිටපු සුමනාවතී හිකි හිකි ගාලා සිරික්කිය දානවා සාලෙට ඇහුනා. "දෙන්නටම හොඳ වැඩේ.... අනේ සාදු!" සුමනාවතී හිනාව අස්සෙන් කිවුවා. "කොලුවට බැනලා වැඩක් තියේද? ඔහෙගෙම පුතා නෙව."
රොබෝ ටික්කා බෲම් කියාගෙන ගේ ඇතුලට ඇදිලා ගියා. කුස්සියෙන් ගේ හෙල්ලෙන්න පටාර් සද්දයක් ආවා.







