Showing posts with label පොත් ඔත්තු. Show all posts
Showing posts with label පොත් ඔත්තු. Show all posts

Wednesday, September 21, 2016

තොරණෙන් බැස සිල්ගන්නා මකරු – "මකර තොරණ"





සාහිත්‍ය මාසය සහ කියවීමේ මාසය වෙනුවෙන්, අලුත් පොත් ගැන පෝස්ට් කිහිපයක් එකතු කරන්නයි බලාපොරොත්තුව.


“2016 වසරේ නිකුත්වුන හොඳ කෙටිකතා පොත් මොනවද?” මම පහුගිය දවසක ‘පොත් කියවන අය’ FB සමූහයෙන් ප්‍රශ්ණයක් ඇහුවා. ප්‍රභාත් ජයසිංහගේ මකර තොරණ කෙටිකතා පොත ගැන මම මුලින්ම දැනගන්නේ එවිටයි.


‘මකර තොරණ පොත කියවන්න. මම ඒකෙන් අදහස් කරන්නේ එහෙව් කෙටිකතා නොකියවන ඇස් මොකටද වගේ දෙයක්’ කාංචනා අමිලානි කියද්දි, ‘මකර තොරණට තරු පහක්’ දෙන්නට පුළුවන් බව කීවේ සිතුවිලි සිතූගේ පොත්කාවා.


මකර තොරණ කෙටිකතා හතකින් සමන්විතයි. කෙටිකතා රචනයට අදාළ සම්මත රාමු සහ ආකෘති නවා අඹරා නව්‍ය හැඩයක් දෙන්නට ප්‍රභාත් ගෙන ඇති උත්සාහය ප්‍රශංසනීයයි. එකම ආකෘතියක සිර නොවී කතා හත ඒවාට ගැලපෙනම, එකිනෙකට වෙනස් ආකෘතීන් ඔස්සේ ගෙනහැර පෑම නිසා පොත අතින් බිම තියන්නට නොහිතෙන එක සාධාරණයි.


මගේ ප්‍රියතම කෙටිකතාව ‘හොකී විතවුට් ස්ටික්ස්’. සිවිල් වැසියන් ඉලක්ක කර පුපුරුවාහරින ලද ත්‍රස්ත බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් මරුමුවට පත්, සිංහල, දමිල සහ මුස්ලිම් හොකී ක්‍රීඩකයන් පිරිසක් වසර විසිපහකට පසු මරණයෙන් අවදි කරවන්නට සිතීමම ඔහුගේ විස්මිත පරිකල්පන හැකියාවට සාක්කි!


වස්තු බීජ හතම එකකට එකක් නොපරදින සුළුයි. වෙන කිසිම කෙටිකතාකරුවෙකුට හසු නොවුණු බැවින් පිළුණු සුවඳින් විනිර්මුක්තයි. නැවුම් සහ ආශා දනවන සුළුයි.


අතිශය නූතන ආකෘතීන් ඇතුලත හරඹ පාන අතරේම, පැරණි ජාතක කතා ආකෘතියෙන් කෙටිකතාවක් දිගහරිමින් ප්‍රභාත් කියන්නේ ‘ගණන් නම් ගණන් – ඉලක්කම් නම් ඉලක්කම් – ඔය කොයිකත් මට ටොයිස්’ කියලාවත් දැයි මට හිතුනා.

මගේ රේටින්ග් එක තරු පහෙන් පහයි!


පොතේ නම – මකර තොරණ
කතෲ – ප්‍රභාත් ජයසිංහ
ප්‍රවර්ගය – කෙටිකතා
ප්‍රකාශකයෝ - සරසවි


ප.ලි.

2016 වසරේ හොඳම නවක නිර්මාණකරණය වෙනුවෙන් ගොඩගේ සාහිත්‍ය සම්මානය දිනූ මගේ ඉතා කෙටි කලබලය, කවිපොත් සල්පිලෙන්, සම පොත් කුටියෙන්, සයුර කුටියෙන්, ප්‍රභා කුටියෙන් සහ ගොඩගේ කුටියෙන් ලබාගන්නට පුළුවනි.




Friday, September 16, 2016

පම්පෝරි සහ කයිවාරු




ඇත්තටම නම් මේක ස්තූතියක්, දැනුවත් කිරීමක් සහ සතුට බෙදාහදාගැනීමක්. හැබැයි ඒ වගේ අරමුණකින් ලියැවෙන ලිපියක් වුනත් සිරිලංකන් ස්ටැයිල් එක ඇතුලේ “පම්පෝරි සහ කයිවාරු” විදියට හඳුනා ගන්න ඇති ඉඩකඩ වැඩියි.


පසුගිය අගෝස්තු නමවැනිදා 2016 වසරේ ගොඩගේ සාහිත්‍ය සම්මාන උළෙලේ අවසාන වටයට නිර්දේශිත ග්‍රන්ථ නාම ප්‍රකාශයට පත් කලා. එහි කාව්‍ය කැටගරිය යටතේ මගේ පළමු කෘතිය දක්නට ලැබීමම මට මහත් සතුට දනවන කාරණයක් වුනා.




ගොඩගේ සාහිත්‍ය සම්මාන උළෙල පසුගිය නමවැනිදා, ශ්‍රී ලංකා පදනම් ආයතනයේදී පැවැත්වුනා. එහිදී මගේ ප්‍රහර්ෂය දෙගුණ කරවමින්, “වසරේ නිර්මාණශීලීම නවක දායකත්වය – කාව්‍ය” සම්මානය හිමිකරගන්නට ‘ඉතා කෙටි කලබල සිහින’ සමත්වී තිබුනා.




“ඉතා කෙටි කලබල සිහින” එලිදැක්වූයේ පහුගිය දෙසැම්බරයේ. කුඩා කාලයේ ඉඳන් ලිවීමට ඇල්මක් දැක්වුවත්, ඒ නිර්මාණ ජනතාව අතරට ගෙනයාම මට මගහැරී තිබුනා. කලා ක්ෂේත්‍රයට සම්පූර්ණයෙන්ම පරිබාහිර අංශයකින් උසස් අධ්‍යාපනය ලැබීම එයට හේතු වෙන්නට ඇති.


එහෙව් නිර්මාණ ජනතාව අතරට ගෙනයන්නට මට උදව් වුනේ මේ බ්ලොග් අඩවිය. තව තවත් ලියන්නට දිරි දුන්නෙත්, බ්ලොග් අවකාශයේ සිට අන්තර්ජාලයේ තව තවත් වේදිකාවන් වෙත මා මෙහෙයවූයේත්, ෆේස්බුක්, ඉන්ස්ටා, ට්විටර අතර සිරවෙනට යන මාව කන්කෙටියෙන් අල්ලාගෙන නැවතත් බ්ලොග් අඩවිය මතට දක්කාගෙන එන්නෙත්, ආදරණීය ඔබ.


ඉතින්, මේ මල් මිට, ඔබට!


‘ඉතා කෙටි කලබල සිහින’ මරදාන ගොඩගේ පොත්මැදුරෙනුත්, නුගේගොඩ සරසවි පොත් හලෙනුත් ලබාගන්නට පුළුවනි.


දුර පලාත්වල වෙසෙන ඔබට, www.bookurbook.lk වෙබ් අඩවිය හරහා පොත ඇනවුම් කර ගෙදරටම ගෙන්වාගන්නටත් පුළුවනි. මීට අමතරව, යුරෝපීය රටවල්වල වාසය කරන ඔබට ‘සත්පොත්’ හරහා පොත ඇනවුම් කර ගෙන්වාගන්නට හැකිවේවි.


සැප්තැම්බර් 16 සිට 22 දක්වා කොළඹ ජාත්‍යන්තර පොත් ප්‍රදර්ශණයේත් ‘ඉතා කෙටි කලබල සිහින’ ගැවසෙනවා. සන්ථව ප්‍රකාශකයන් විසින් පවත්වන ‘කවිපොත් සල්පිල’ කුටියෙනුත්, ‘සම’ ප්‍රකාෂකයන් (කුටි අංක: K308), ප්‍රභා ප්‍රකාශකයන් (කුටි අංක: D179), සයුර ප්‍රකාශකයන් (කුටි අංක: L407)  සහ ගොඩගේ කුටි වෙතිනුත් ‘ඉතා කෙටි කලබල සිහින’ මිලදී ගන්නට පුළුවනි.




පොත ගැන ඔබේ අදහස් දැනගන්න ගොඩක් කැමැත්තෙන් ඉන්නේ. පාඨක සම්මානයට අලගු තබන්නට හැකි වෙනත් සම්මානයක් ගැන මම දන්නේ නැහැ.



Thursday, September 8, 2016

ඉන්දික සහ බාර්-පූසෝ





ඉන්දික ගුණවර්ධන ගැන නොදන්නා කෙනෙක් මේ සයිබර් අවකාශයේ නැතිව ඇති.


ඔහු, මා දුටු නිර්මාණශීලීම මිනිසුන් කිහිපදෙනා අතරින් කෙනෙක්. අන්තර්ජාලයේ කවිය විශේෂයෙන්ම ෆේස්බුක් කවිය අද දක්වා පැමිණි දිගු ගමන් මගේ පළමු පියවර සලකුණු අතර ඉන්දිකගේ බර අඩි සටහන්වලට ලැබෙන්නේ සුවිශේෂී ස්ථානයක්.


මීට වසර කිහිපයකට ප්‍රථම, කොළඹ ජාත්‍යන්තර පොත් ප්‍රදර්ශනයේදී වෙනස්ම ආරක අපූරු පිටකවරයක් ඇති පොතක් මගේ නෙත ගැටෙනවා.  ඇති වූ කුහුල නිසා, රැස්කකා තෙරපෙන සෙනඟ පොදි නොතකාම මම එකතැන හිටගෙන ඒ පොත පිටුවෙන් පිටුව පෙරළා බලනවා.


"දියකිඳුරියක්
ආදරේ කරන්න පටන් අරං
පීනන්නවත් බැරි මට"


"පෙට්ටි කීයක් නං
විකුණුවද ඒ ජාමෙ
වහකාල මැරෙන්නයි 
වෙන්නෙ මාමෙ
මට නං පෙන්නන්න බෑ
මේ සාමෙ"


පොත මිලදී ගත යුතුම බවට ඒ කවිය දෙක ප්‍රමාණවත්! ඒ ඉන්දිකගේ පළමු කවි පොත; 'හිතේ කෙටූ ටැටූ'. එතකුදු නොවෙයි, ඒ ෆේස්බුක් අවකාශයේ කාව්‍යකරණයේ යෙදෙන්නෙකු විසින් පල කල පළමු කවිපොත. ෆේස්බුක් කියන්නේ "කවි ලියන්නත් පුළුවන් තැනක්" බව මම දැනගත්තේ ඉන්දිකගේ ටැටූ පොතෙන්.


ටැටූවෙන් පසු මද ඉසිඹුවක් ලබාගන්නා ඉන්දික, ඒ අතරේ පරිවර්තන කාරියට අතගහනවා. 'දකුණු මායිමේ', 'පීඩිතයෝ', 'නිදි කුමරියන්ගේ නිවහන' සහ 'නිර්ණාමික ඝාතකයෝ' එසේ ඔහු අතින් සිංහලයට පරිවර්තනය වූ කෘති.


අවුරුදු හයකට පමණ පසුව ඉන්දිකගේ කවි අස්වැන්නෙන් කොටසක්, පොත් දෙකක් විදියට පාඨකයන් සමඟ බෙදාහදාගන්නයි ඔහු සූදානම් වෙන්නේ. හෙට, සැප්තැම්බර් නම වෙනි සිකුරාදා, ජාතික පුස්තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවා මණ්ඩල ශ්‍රවණාගාරයේදී මේ පොත් එළිදැක්වීම උත්සවාකාරයෙන් සැමරෙනවා. පොත් දෙකම, සහෘද ප්‍රකාශන.


'සිසිරයේ හෝ දිගු රැයක' පොතට නම තියන්නට ඇත්තේ මේ කවිය ඇසුරෙන් බවයි මට හිතෙන්නේ.




දැනුනාද ඔබට නිකමට, සිසිරයේ හෝ දිගු රැයක...
------------------------------------------------------

ප්‍රේමය පැමිණ 
සයනයේ කොණක හිඳගෙන
ඔබේ හිස පිරිමදින බව
දැනුනාද ඔබට නිකමට
සිසිරයේ හෝ දිගු රැයක...

උණුසුම් සිහින පොරෝනාවක
ගුලිවෙන්න ඉඩ දී
හ්ම් හ්ම් නගන මදනළ  
සිරුවෙන් එකතු කරගෙන
නැළවිලි ගීයක් නොකලේද එය
සතපවන්නට ඔබව සුවබරව...

තුරුණු හෝ වියපත් ද නොතකා
අවුල් වූ හිස කේ අතරින්
ස්නේහයේ දිව්‍යමය ඇගිලි තුඩු 
යව යවා සෙමින් පිරිමදිමින්
සුවපත් නොකලේ ද එය
සෝ තැවුල් එකින් එක නිහඩව...

ඉතින් ඔබ නිදියන්න කලියෙන්
පොඩි ඉඩක් හෝ තැබුවොත්
සයනයෙහි ඔබ නිදන හරියෙන්...

ප්‍රේමය පැමිණ 
සයනයේ කොණක හිඳගෙන
ඔබේ හිස පිරිමදින බව
හොඳටෝම දැනේවි ඔබට
සිසිරයේ හෝ දිගු රැයක.



අනිත් පොත 'අවන්හල් බළල්ලූ'. බාර් ඇතුලේ රස්තියාදුවෙන බළලුන්ව ප්‍රස්තුත කරගත් කවියක් මම මීට පෙර කියවලා නැහැ.




අවන්හල් බළල්ලූ 
----------------------


වේලාව නියමිතව දැනගෙන 
සීත පොළොවේ සුවය විඳගෙන  
තැනින් තැන වැටී ඔහෙ නිදියන 
අවන්හල් බළල්ලූ

මේසයක් බෙදා වෙන් කරගෙන  
වේටර් වරුන් මෙන් ම හැසිරෙණ 
මහා මැදියමේ වත් නොනිදන 
අවන්හල් බළල්ලූ

දිගැටි සුදු රැවුල් කෙඳි නටවන 
නහය හකුළමින් හිස උස්සන
බයිට් එක ඇස් පියා පවසන 
අවන්හල් බළල්ලූ

කඩල හෝ අල පෙති ම වළඳන 
මේස ගැන ඉවෙන් මෙන් දැනගෙන 
අරෝවක් නැතිව මග හැර යන
අවන්හල් බළල්ලූ

කටක් ඇරියොතිං ගුටි බව දැන
ඥාව් හඩ බලෙන් හංගාගෙන
කොල පාට ඇස් වලින් හිනැහෙන
අවන්හල් බළල්ලූ

සෙනග වැඩිපුරම නිති ගැවසෙන
සති අන්ත රැයට පෙම් බඳිමින
කාගෙ කාගෙත් කතා අහුලන  
අවන්හල් බළල්ලූ

බයිට් එක තප්පරෙන් වළඳන 
හොරට බොන උන් තිතට හඳුනන  
ඩේලී කස්ටමර්ස් ලා සළකන 
අවන්හල් බළල්ලූ

විටෙක මස් කට්ටකට පොරකන
ඉඳ හිටක පා පහර ඉවසන 
දුක සතුට සම සිතින් වළඳන 
අවන්හල් බළල්ලූ 



හෙට හවස තුනට,
ජාතික පුස්තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවා මණ්ඩල ශ්‍රවණාගාරයට, 
එන්න.

අවන්හල් බළල්ලු බයිට් එක ඇස් පියාගෙන කියන්නා වගේ, මේ කවිපොත් දෙක සුපිරියටම ඇති කියන එක මට ඇස් පියාගෙන වුනත් කැට තියා කියන්නට පුළුවනි.




Thursday, October 1, 2015

සමනල්ලු යන්නේ කොහාටද?



සමනල්ලු යන්නේ කොහාටද? ඒ ගැන දැනගන්නටනම් ඔබ ‘මේ රහස් කවුළුවෙන් එබෙන්න’ම ඕනෑය.







මෙවර පොත් ප්‍රදර්ශනයෙන් ඩැහැගෙන ආ විවිධ වර්ගයේ පොත් හැට එකක් අතුරෙන් මගේ සිත පැහැරගත් නවකතාව කෞශල්‍ය කුමාරසිංහගේ ‘මේ රහස් කවුළුවෙන් එබෙන්න’. 



කතාව ගලායන්නේ සිංහල නවකතා කලාවට ආගන්තුක ‘පක්ෂි අක්ෂි’ දෘෂ්ඨි කෝණයකින්. අපි පිටත සිට නරඹන්නන් පමණයි. එයින්ම මේ කතාව සිනමා කෘතියක ආකෘතියක් ගන්නවා. මගේ අදහසනම්, සිනමා කෘතියකටත් වඩා එය හෙලිකොප්ටර් සවාරියකට සමානයි. කෞශල්‍ය අපිව හෙලියක නංවාගෙන ‘අළුත්’ කොළඹට ඉහළින් ඉගිලෙනවා. සිත් ඇද ගන්නා සිදුවීම් මතට අපත් රැගෙන පහත් වෙනවා. විටෙක ඉතාම සමීප රූප වලිනුත්, විටෙක දුර සිට දකින අපැහැදිලි පැනොරාමා රූපවලිනුත් ඔහු කතාව ගොතාගෙන යනවා.


කෞශල්‍යගේ රචනා ශෛලියේ මම ආසා කරන අනිත් දේ තමයි, ඔහු පාඨකයා එක්ක සෙල්ලම් කරන විදිහ. කතා නායකයා පදවන කියා ජීප් රථය ගැන පමණක් නොවෙයි. එය පදවන ‘තිවංක’ගේ ෂර්ට් එක, ටයි ගැටය, එමතුද නොව ඔහුගේ පිළිවෙලට කැපූ රැවුල සහ ඊට හේතුව මිල අධික උකු ආෆ්ටර් ෂේව් දියරයක්දැයි විමසමින් ඉන්න අතරේ ඔහු එක්වනම අපිව අහකට ඇදගෙන කියා ජිප් රථය පසුපසින් එන ලෑන්ඩ් රෝවර් රථය ගැන විස්තර කරනවා.


ඒ විතරක් නොවෙයි, ඔහු දිගින් දිගටම අපේ අදහස් විමසමින් පාථකයාව කතාව ඉදිරියට ඇදගෙන යන්න සක්‍රියව සම්බන්ධ කරගන්නවා. ඔහු පෙනෙන්නට නැතත්, අපිට මදක් නැවතී ඔහුගේ තොරක් නැති ප්‍රශ්නවලට උත්තර දෙන්නම හිතෙනවා. 


‘මේ රහස් කවුළුවෙන් එබෙන්න’ වෛවර්ණ නූල් සමූහයක් ආධාරයෙන් ඉතා සකසුරුවමට වියන ලද ගෙත්තමක් වගෙයි. එහි එකිනෙකට වෙනස් පැහැයෙන් හා හැඩයෙන් යුත් චරිත රාශියක් හමුවෙනවා. මේ හැම චරිතයක්ම, දැන හෝ නොදැන විවිධ අවස්ථාවන්හිදී ඔවුනොවුන් හා ගැටෙනවා. ඒ කියන්නේ අපි ජීවත්වෙන කොළඹ බොහොම කුඩා වපසරියක පැතිරුණ, නවීකරණයකල සත්වෝද්‍යානයක් වගෙයි කියන එකද?


කතාවක් කියද්දි වචනයෙන් කියන්නට අපහසු තැන් ඕනෑතරම්. ඒ හැඟීම් ගම්‍ය කරන්න සංකේත උපයෝගී කරගෙන ඇති ආකාරය අගෙයි. නිදහස් පියාසැරියක නිග්මනව උන් කිරිල්ලියගේ රත්තරන් අත්තටු සොරා ගන්නා පිරිමියෙක්, ඒ නිසා ඔහු සමග දීග කන්නට යන කිරිල්ලිය, ලිපේ ගින්දරෙන් අඟුරු පැහැ වුන කිරිල්ලියට හැමදාම හවස කුරුළු නැටුම නටන්නැයි බල කරන බේබදු සැමියෙක්. අන්තිමේදී කිරිල්ලිය තමන්ගේ රත්තරන් අත්තටු හොයාගෙන විලට ඉහලින් නික්මීම නිසා තනිවුන දූවරු දෙන්නා. . . . දීර්ඝ කතාවක් ඔහු හංස පියාපතක් තරම් සැහැල්ලුවට ගෙනහැර පානවා.


අන්තිමේදී මව් කිරිල්ලිය නැති නිසා පියා ඉදිරියේ කුරුළු නැටුම නටන්නේ ලොකු දූ. පුංචි දූ මුල්ලක ගුලිවී ඒ දිහා බයෙන් බලාගෙන ඉන්නවා. කෞශල්‍ය අර සැහැල්ලු හංස පියාපතේ තියුණු නාරටියෙන් අපේ පපුව මැදට අනිනවා.


ඇත්තටම සමනල්ලු යන්නේ කොහාටද? කූඩු කල කොළඹ සමනල්ලු හොයා යන්නේ එක් සිහිවිකල් මැහැල්ලක් පමණයි. විශ්වවිද්‍යාල පෙම්වත්තු පවා එකිනෙකාගෙන් සමනල්ලු යන්නේ කොහාටදැයි අහනවා පමණයි. සමනල්ලු හඹා යන්නට අපිට කොයින්ද වෙලාවක්?


ඉතින් අපි අපේ සමනල්ලු හිර කරනවා යතුරු රඳවනයක, නැත්නම් වීදුරු ගෝලිකාවක. ගමේ ඇත්තටම සමනල්ලු ඉන්නවා. ගමේදි සමනල්ලු අපිව හොයාගෙන එනවා. ඒත් ගමේදි පවා ඒ සමනල්ලු හඹා යන්නෙ සිහිවිකල් තරුණියක් පමණයි. ඒ හැරුණුකොට සමනල්ලු පියාඹන්නේ ජයන්තගේත්, නිර්මලීගේත් කවිවල විතරමද?


කතාවේ අකුරු පේළි ඇතුලෙ නැවත නැවතත්, බෝල්ඩ් අකුරෙන් ලියැවෙන ප්‍රධාන කාරණා දෙකක් තියෙනවා.


1. අපි ජීවත්වෙන මේ කෘත්‍රිම මානව උද්‍යානය එන්න එන්නම පුංචි වෙනවා. අපි හැමෝම, හැමවෙලේම, දැන හෝ නොදැන මුනගැහෙන තරමට ඒ වපසරිය කුඩා වෙලා.


2. ඒ නිසාම අපේ මානව සම්බන්ධතා, තම්බපු නූඩ්ල්ස් ගොඩක් වගේ පැටලිලි සහගත වෙලා. හිතාගන්න බැරි තරම් සංකීර්ණ වෙලා. තවදුරටත් ඒවාට ආදරය, විවාහය, මිත්‍රත්වය වගේ සරල ලේබල් ඇලවීමක් කරලා අත පිහදා ගන්න අමාරුයි.


අන්න ඒ වෙලාවෙ මට මතක් වුනේ මේ චාර්ට් එක.






සෙක්ස් කියන දේ නවකතාව ඇතුලෙ බොහොම විවෘතව සංවාදයට බඳුන් වෙනවා. ඒ නිසාම ‘නෙළුම් මලෙන් උපන් අය’ මේ කතාව කියවීමෙන් මානසික අවපාතයකට ලක්විය හැකි නිසා නොකියවා ඉන්න එක හොඳවෙයි කියලත් හිතෙනවා. ග්‍රවුන්ඩ් හොස්ටෙස් කේෂුගෙන්, ඩාන්සින් ටීචර් උවනිගෙන්, කැම්පස් කෙල්ල පද්මිගෙන්, එච්.ආර්. කන්සල්ටන්ට් තිවංකගෙන්, ගිටාර් ප්ලේයර් අසීගෙන්, කැරොකේ ක්ලබ් එක ඇතුලෙදි, එහෙමත් නැත්නම් හයිලෙවල් පාරෙදි තමන්ට තමන්වම මුණගැහෙන එක ලොකු ශොක් එකක්. නොකිව්වයි කියන්න එපා! මේ රහස් කවුළුවෙන් එබෙනකොට තමන්ට තමන්වම පේන එක දරාගන්න බැරි අයත් මේ පොත කියවිය යුත්තෙ අවදානමක් අරගෙන.


කතුවරයා අපිව කිසිම චරිතයක් ඇතුලේ කොටු කරලා තියාගන්නෙ නැහැ. අපි චරිතයෙන් චරිතයට පැන පැන යනවා. හැම චරිතයකම කවචය නිරීක්ෂණය කරනවා. හැසිරීමත්, වචනත් නිරීක්ෂණය කරනවා. චරිතවලට රහසෙ අපි ඔවුන්ගේ හැම ක්ෂුද්‍ර චලනයක්ම නරඹනවා. හැබැයි එක දෙයක් අඩුයි. ඒ තමයි අපිට නොපෙනෙන, ඔවුන්ගේ සිතිවිලි. වෙනත් නවකතාවල වගේ මෙතනදි කතුවරයා අපිට ඔවුන් හිතන දේ හැන්දකට අරන් කවන්නෙ නෑ. පාඨක අභ්‍යාසය තමයි අර රහසේ නරඹපු දේවල් මත අපි දැකපු කවච වල ඇතුල, අපිට වඩාත්ම සාධාරණයැයි හැඟෙන විදියට පුරවන එක.


අන්න ඒ ක්‍රියාවලිය නිසා අන්තිමේ බාහිර නරඹන්නන් වෙච්ච අපි, චරිත ඇතුලට ගමන් කරනවා. අපිට ඒ චරිත ඇතුලට රිංගලා හුස්මක් දෙකක් අරන් බලන්න හිතෙනවා. අන්න එතැනිනුයි මේ කතාවෙ 'සහකම්පනය' ඉපදෙන්නේ.


කතාව අවසානයේ සුවිශාල පටලැවිල්ලක් ලිහල දාලා තිවංක – කේෂු – අසී – උවනි සෝෆාව මත වැතිරී ඉන්න දසුනෙදි අපි ඉබේම සැනසුම් සුසුමක් හෙලනවා. මේ චරිත හතර ඊගාවට ගන්නා පියවර අපැහැදිලියි. හැබැයි අපි එක දෙයක් දන්නවා.මින් ඉදිරියට ඔවුන් හතරදෙනා නිවෙස් බලා විසිර ගියත්, එතැන ෆෝසම් එකක් සිදු උනත් ඒ රූප රාමු දෙකෙන් කොයි එක වුනත් දරාගන්න පුලුවන් විදියට අපේ මනස සැහැල්ලු වී ඇති බව. ආගම කුමක්දැයි අල්පමාත්‍ර අදහසක් හෝ නොදැන, ඒ වෙලාවේ කවුළුවෙන් පිටත ඇහෙනවායැයි කියන යාතිකාව හිතට ගෙන එන ක්ෂාන්තියට සමාන හැඟීමක් ඒක.


ඒ සැනසිලිදායක අවසානය මට දැනෙන්නේ මහා පිපිරුම් මාලාවක අවසානයේ ඉතුරුවෙන ශූන්‍යත්වය වගේ. එහෙමත් නැත්නම්, මම කලින් කියාපු හෙලිකොප්ටර් රයිඩ් එක අවසානයේ හිස බමන ගතියෙන් යුතුව හෙමිහෙමින් ඉදිරියට ඇවිද යන්නා වගේ. 


හැබැයි මම මේ නවකතාවේ කැමතිම දේ තමයි, කෞශල්‍ය අපිට දෙන්නේ 'ඉනික්බිති සියල්ලෝම සතුටින් විසිර ගියහ' පන්නයේ අවසානයක් නොවෙන එක. මම කලිනුත් කිව්වා වගේ වෛවර්ණ නූල් සමූහයක් ඉතා විශිෂ්ඨ ලෙස මුහු කරපු මේ ගෙත්තම අන්තිමේ නූල් කෙලවරවල් ගැටගහල අපිට 'පිටවීමේ දොර' පෙන්වන්න ඔහුට උවමනාවක් නෑ. ඒ වෙනුවට ඔහු ගොතා අවසන් නොකල නූල් පොටවල් රැසක් අපි අතට දීලා රහසේම නික්ම යනවා.


මම වැඩියෙන්ම කැමති අන්න ඒ නික්මනට!


ඉතින් ඇත්තටම සමනල්ලු යන්නේ කොහාටද? මම හිතන්නේ සමනල්ලු අපි ළඟට එන එකක් නැහැ. අපි සමනල්ලු හඹා යා යුතුයි. ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයේ ඉහලම මහලෙන් පහලට, නැත්නම් නෙළුම් කුළුණ දිගේ ඉහළට, විජේරාම හන්දියේ ඒ අතට - මේ අතට, ක්‍රෙස්කැට් එකේ එස්කැලේටර් දුවන දිශාවට විරුද්ධ අතට, අපි සමනලුන් හඹා යා යුතුයි. 






Monday, September 22, 2014

මග්දලේනා සොයා හැටේ වත්තට ගිය ගමන









එදාමෙදාතුර මොනතරම් පොත් පෙරලුවද පොතක් අවැසි වූ විට එය සොයා ගැනීම බස්සීට අපහසු කාරියක් වූයේ නැතිය. තාත්තා රස්සාවට යන කාලයේ නම් පොතක් අවැසි වූ විට එය කියන්නට යන මහන්සිය ඉතරය. සතියකින් තාත්තා මුලු කොළොම්පුරයම පීරා කෙසේ හෝ බස්සිට අවශ්‍ය පොත ගෙනැවිත් දෙන්නේ ය. තිබුනේ ඇඳ මුල්ලට ගුලිවී කියැවීම පමණය. තාත්තාටත් සොයා ගැනීමට අපහසු වූ එකම එක පොතක් මගේ මතකයේ තියෙනවාය. ඒ නම් ජෙරල්ඩ් ඩරල් විසින් රචිත හාස්‍යයෙන් පදම් කර, සොබා අසිරියෙන් වර්ණ ගැල්වූ My Family and other animals කෘතියේ සිංහල පරිවර්තනය වන "මගේ පවුලයි අනිත් සත්තුයි" පොත ය.


ඒ වුනත් මෑත කාලයේදී බස්සිට පොතක් අතපත් වන තුරු නොසෑහෙන කාලයක් බලා ඉන්නට සිදුවන අන්දමේ ගිරහ යෝගයක් උදා වුනේය. පොත ගැන දැනගත්තේ මීට මාස ගණනාවකට පෙර අපේ සිහිනයාගේ බ්ලොග් අඩවියේ පල වුන කවිපොත් ඔත්තු පෝස්ටුවක් නිසා ය.



බස්සි මැසිවිලි නගමින් පොත හොය හොයා කඩයෙන් කඩයට ඇවිද ගිය හැටිත්, පොතක් මිළදී ගැනීමට සිදු නොවන තැනටම ඉතා දරුණු ග්‍රහචාරයක් යෙදී තිබුන හැටිත් දන්නවානම් පොත් රචකයා හෝ ප්‍රකාශකයාම අනුකම්පා කර පොතක් එවනවාය. ඒත් "වසන්තය උදා වෙනවා සත්තයි" යනුවෙන් ගුරු ගීතයේ දුයිශේන් බිණූ වදන් සැබෑවක් කරමින් ඔන්න, පහුගිය සඳුදා හවස මට ඇය හමුවුනා ය.


ඒ හැටේ වත්තේ මග්දලේනා ය.



 http://www.cultura.lk



සිහිනගේ ලිපිය කියවීමෙන්ම මග්දලේනා කියවීමේ පිස්සුව හදාගත් මම ඉන් පසුව එළැඹි පළමු සති අන්තයේම ඈ සොයා නික්මුණා ය. ගියේ පොත් තුනක් හොයන්නටය. "වෙනස් එකෙක්", "අසම්මජ්ජාති ආදරය" සහ "හැටේ වත්තේ මග්දලේනා" ඒ පොත් තුනය. ඇවිදින අතරමගදී පිස්සුවට මෙන් මුහුණු පොතේ අහවල් පොත් තුන සොයා ඉගිලෙමි යනුවෙන් ස්ටේටසයක් කුරුටු ගෑවාය. ප්‍රතිඵලය ආවේ හැරෙන තැපෑලෙන්ය.



"මොනවද බන් මේ ෆේස්බුක් දාන කුණුහරුප?" ඒ මගේ පාසැල් වියේ මිතුරෙක්ය. මම අම්බානකට බයවුනා ය.


"ඇයි.. ඇයි මොකද වෙලා තියෙන්නෙ??"

එසමයෙහි මගේ නමින් ව්‍යාජ ගූගල් ප්ලස් ගිණුමක් ඇරඹූ අසහනකාරයෙක් බ්ලොග් අඩෙවිවල පහරා තිබූ හෙයින් මම තැතිගත්තා ය.. ගිනි පෙනෙල්ලෙන් බැට කෑ එකා කණාමැදිරි එළියටත් බයය. ෆේස්බුක් ගිණුමත් දෙවරක් හැක් වුනේ ය. බේරා ගත්තේ අමාරුවෙන් ය. යළිත් මොකෙක් හෝ හැකෙක් පිස්සු කෙළිනවා වෙන්නට හොඳටෝම ඉඩ තියෙනවාය.


"අසම්මජ්ජාතිකමේ යනවනම් පලයං. ඒක ලෝකෙට කියන්න ඕන නැහැනෙ."


"මො.. මොකක්???"


"උඹ ෆේස්බුක් දාල තියෙන්නෙ අසම්මජ්ජාති ආදරයක් වෙනස් එකෙක් මොනමොනවද මන්දා සොයා ඉගිලෙමි කියල. උඹට පිස්සුද? මිනිස්සු මොනවද හිතන්නෙ උඹ ගැන." 


ඌ කියවාගෙන යනවාය. මම පටස් ගා අදාළ ස්ටේටසය මකා දැමුවාය.














ඔන්න පොත් කඩ කිහිපයක් පසු කොට මම නුගේගොඩ පිහිටි එක් "මහා පොත්හලකට" ඇතුල් වුනාය. පොත්හල සිසාරා ඒ ටු ඉසෙඩ් පිරික්සුවත් හමුවූයේ "වෙනස් එකෙක්" පමණය. "අසම්මජ්ජාති ආදරය" ගැන විමසන්නට ගොස් "පොත් අලෙවිකරුවන්ගේ" කින්ඩිය මුසු වූ මන්දස්මිතයට ලක්වීම එපා වෙලා ය. ඒ හින්දාම රාක්කයක් අසල කවිපොත් අහුරමින් සිටි නිල් පැහැ සාරියක් හැඳ සිටි යුවතියක් වෙත කිට්ටු කලා ය.



"එක්ස්කියුස් මී මිස්. හැටේ වත්තේ මග්දලේනා පොත කොතනද තියෙන්නෙ?"


ඇගේ මුවින් "බකස්" ගා හිනාවක් පුපුරා ගියේය.


"මොන.... මොන ලේනා?? ඒ කවුද ඒ? හිහිහි.... පොතේ නම කියන්නකො..."


ඇයි හත්දෙයියනේ මේ පොත් කඩවල සේවකයෝ ය. මුන්ට අලෙවිකරණය ගැන අබැටක තරමවත් දැනුමක් නැත්දැයි මට හිතෙන්නේ ය. එහෙම තිබුනා නම් මේ විදියට පාරිභෝගිකයාට කෝලිත්තම් කරන්නේද නැත්තේ ය.


තවත් රවුමක් යනවිට හමුවූ පිරිමි සේවකයෙක්ගෙන් පොත ගැන විමසූවාය. පිටපත් විකිණී අහවරය. ඔහු නම් පොත් ගැනත්, අලෙවිකරණය ගැනත් හදාරා ඇත්තෙක්ම ය. කවි පොත් අතර සරමින් අලුත් පොත් කිහිපයක්ම ම' අත පත් කලේය. මාර්කටිං කියන්නේ ඒකය.


මගේ කමකට නැති පට්ට බිසී ජීවන රටාව නිසාම පොත් රස්තියාදුවලට ඉසිඹුවක් ලැබෙන්නේ අහම්බෙන්ය. පසුගිය කාලය තුල මග්දලේනා සොයා කඩවලට ගොඩවැදුනු වාර ගණනින් හතරක්ය. ඒ හැම වතාවේම ඇය මට හොරා අතුරුදන් වී තිබුනා ය.


අන්තිමේ ඔන්න අපි බුක් ෆෙයාර් ගියෝය. එදා කවි පොත් සල්පිලෙත් ඈ සිටියේ නැත්තේය. සුපුරුදු පිළිතුර ය. පිටපත් විකිණී අහවරය.


මම ඈ සිතෙන් අතහැරියා ය.



ඒත් පොත් රස්තියාදුව අහවර කරන්නට ඉඩ නොලැබුනේ 'පොත් ප්‍රදර්ශණයෙන් සොයා ගත නොහැකි වූ සන්නස්ගලගේ "අම්මා" කොහෙන් හෝ අරන් වර!' යනුවෙන් අපේ නංගී විධානයක් පැණවූ හින්දාය. පහුවදා පාරට බැස්සේ "අම්මා" හොයන්න ය.


මේ නම් මගේ දරුණුම අපල සමයකි. දැන් "අම්මා" පිටපත් සියල්ල විකිණී අහවරය.


ඒත් හදිසියේම මම කල්පයක් විතර සොයමින් හිටි ඇයව දුටුවාය. මෙන්න රාක්කයක් අසල, අහුරන්නට මොහොතකට පෙර බිම ගොඩගැසූ පොත් කන්දක මුදුනේම ඉන්නවා ඇය. ඒ හැටේ වත්තේ මග්දලේනාය.


විශ්වාස කරන්න. මම එතැන් සිට පොත දෑතින් බදා අල්ලාගෙන හිටියේ කොයි මොහොතක හෝ ඈ මගෙන් මිදී පැන දුවතැයි බයෙන් වාගේමය.


දැන් මම බිල් කවුන්ටරය අසල පෝළිමේය. මට ඉදිරියෙන් උන්නේ මැදිවියේ මවක් සහ ලයිසියම් ජාත්‍යන්තර පාසැලේ නිල ඇඳුමෙන් සැරසුනු ඇගේ දරු දෙදෙනාය. අම්මා මගේ අත රැඳි එකම එක පොත දෙස හොරෙන් බැලුවාය.


"දුව මට ඔය පොත චුට්ටක් පෙන්නන්න." ඇය ඉල්ලා සිටියා ය. මමත් පොත් ඇයට දෙන අතර දැරියන් අත වූ පොත් දෙස විමසුම් බැල්මක් හෙලුවා ය.


Half of the Yellow sun, Host, Deception point ඒ පොත් මිටියෙන් සමහරක් ය. සියල්ලම මා කියවා ඇති පොත් ය. මට අපේ නංගීව සිහිවුනේය. ඇයත් මේ වාගේමය.


"ඇයි මේ පොතම ගත්තෙ?" ඈ වමත රැඳි රහස් පරීක්ෂණ කතා ගොන්න දකුණතට මාරු කරනතර මගෙන් විමසනවාය.


"මේ හොඳ කවි පොතක්. රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මානය ලැබුන පොත." මම පොතේ කතාව සැකෙවින් ඇයට කිවුවා ය.


"ඔයා කැම්පස් නේද?" ඈ අසන්නීය. 'නේද?' කියා අසන පැනයකට කැම්පස් අවුට් වී ජොබක් කරන වැල්වටාරම් අවැසි නැත්තේය. ඉතින් මම හිස සැලුවා ය.


"අම්මා කොහොමද කිවුවෙ ඒ අක්ක කැම්පස් බව?" එක් දැරියක් මවගෙන් සෙමින් අසන්නීය. හැබැයි ඉංගිරිසියෙන් ය.


"එයා අතේ තිබුනෙ පොඩි කවි පොතක් විතරනෙ. මෙච්චර ඩිස්කවුන්ට් තියෙද්දි අරන් තියෙන්නෙ එක පොතයි.  ඔහොම 'අමුතු' පොත් ගන්නෙ කැම්පස් ළමයි. අනිවාර්යයෙන්ම ආර්ට් ෆැකල්ටියක ළමයෙක් වෙන්නම ඕන. සිංහල සාහිත්‍යය වගේ විෂයයක් කරන ළමයෙක් වෙන්න ඇති. " අම්මා සෑහෙන බර තබමින් රහසින් කියනවාය. ඒත් මට නොතේරේයැයි හිතන කඩුවෙන්ම ය. අනේ මට කට කොනින් හිනාය.


එතකොට කැම්පස් යන ළමයි සේරම පොතක් ගන්න අතේ සතේ නැති හිඟන්නො ද? අනික සිංහල උපාධි කරන උන්ට ඒ අම්මාගේ කඩු හරඹ තේරෙන්නේ නැති ද? කොටින්ම විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයා යනු උපහාසයට ලක්විය යුතු අයෙක් ද?


මම සාමාන්‍ය පෙළින් පසු සිංහල හදාරා නැත්තේය. දහතුන වසරෙන් පසු කිසිවක් සිංහල මාධ්‍යයෙන් උගෙන නැත්තේ ය. ඉතින් එහෙව් මම කියවිය යුත්තේ අණුක ජීව විද්‍යාව ගැන ලියැවුන බරසාර කඩු පොත් විතරද? නැත්නම් මිල න්‍යාය, කලමනාකරණය අනම් මනම් ගැන ලියවුන ඉලක්කම් හරඹ විතරද මට කැප?  අනේ කලා-උපාධියක් නැති අපිට කවි අකැපද? 


ඒ දරු දෙපලට කියවන්න දෙවන මහලේ ඇති මේ අපූරු කවි පොත ගෙනයන්නැයි කී මම අතේ පිච්චියක් නැතිව එක පොතක් ගෙදර ගෙනියන, බරසාර ඉංගිරිසි පොත් අකැප, ඔවුන්ගේ සරල කතා-කඩු ද නොතේරෙන එකෙක් ලෙස නිගමනය වී හමාර ය. සිනා වෙන්නද, අඬන්න ද කියා නොතේරේය.


මම සිනාසීමට තීරණය කෙරුවා ය. කාර්ඩ් එකෙන් නොගෙවා. පසුම්බිය දෙස සෝ බර බැල්මක් හෙලා, අත් බෑගයේ සාක්කු අතගා බස් එකට දෙන්නට තිබූ මාරු සල්ලි කොල එකතු කර, රැලි නවා දිගහැර කවුන්ටරයට දිගු කලාය. වුවමනා වෙලාවට මටත් රඟපාන්නට බැරිකමක් නැතිය.


මදැයි. ලියන්නට හිතුවේ පොත ගැනය. ලියැවුනේ අතුරු කතාය. දැන් පොත ගැන නොකියමි ය. ඔබම අරන් කියවන එක වඩා හොඳ ය.


මගේ ප්‍රියතම කවි පොත "හිතේ කෙටූ ටැටූ" ය. "මග්දලේනා" ට ෆේවරිට් රැඩිකල් ලැයිස්තුවේ දෙවැනි තැන හිමි වුනේ නිතරඟයෙන්ය. එහි මගේ ප්‍රියතම කවිය 'සුපින්වත් දේශය' (පිටුව 36) ය. 'දියමැටියෝ' (පිටුව 23) කවියටත් ඒ තරමටම ආසා ය.





සෞම්‍ය සඳරුවන් ලියනගේ, ඉන්දික ගුණවර්ධනලාගේ පරම්පරාවේ පට්ට කවියෙකි. මට උඹ පොරක් ය. අපිට වුවමනා, රටට වුවමනා උඹලා වගේ නිර්මාණකරුවන්ව ය. ඒ නිසා මග නොවරද්දාගෙන ඉස්සරහටම පලයන් ය.






Monday, September 15, 2014

පොත් ඇතුලේ නයි (කකුල් උඩට අරන් කියවන්න)





තවත් සාහිත්‍ය මාසයක්. මේ බස්සි පොත් ගන්න කොළඹ ජාත්‍යන්තර පොත් ප්‍රදර්ශනේට ගිය පහළොස්වෙනි වතාව.


ඉස්සර නම් බුක් ෆෙයාර් යන්නෙ බස්සි-ඩැඩා එක්ක නෙව. මේ පාර එහෙම බෑ නිසා බස්සියි බස්සයි බසු නංගියි තමයි ඕන් බුක් ෆෙයාර් ගියෙ.


පොත් ගන්න යන අයට පුංචි උපදෙසක් දෙකකුත් දෙන්නම්කෝ. පොතක් ගන්නවානම් අදාළ ප්‍රකාශකයාගෙ ස්ටෝල් එකෙන්ම ගන්න. එතකොට 30% වට්ටමක් ලැබෙනවා. බොහොමයක් ප්‍රකාශකයො සාහිත්‍ය මාසය පුරාවටම ඔය ඩිස්කවුන්ට් එක එයාලගෙ පොත් සාප්පුවලදි දෙන නිසා ඇවිදින්න කාල වේලාව තියන උදවියට නිවාඩු පාඩුවෙ ඇවිදල බලලා පොත් තෝරගන්නත් පුලුවනි.


ඒ වගේම පොත් පිළිබඳ සිතැත්තන්ට පුලුවනි පාඨක ජාල වල සාමාජිකත්වය ගන්න. ඒ කියන්නෙ ඔය අපි ඇඳුම් සාප්පුවල, සුපර්මාර්කට්වල කාර්ඩ් එකක් ගන්නව වගේ වැඩක්. ඒ සාමාජික කාර්ඩ් එක ඉදිරිපත් කලාම පුලුවනි අදාල පොත්වලට අවුරුද්ද පුරාම 30% හෝ 25% වට්ටමක් ලබාගන්න.


බුක්ෆෙයාර් එකේ කොටසක් වෙන් කරල තියෙනවා Bargain stalls වලට. ඒ කොටසෙ stall වල තියෙන්නෙ හොඳ ඉංග්‍රීසි පොත්වල පරණ edition, අධ්‍යාපනික පොත්, ඔය සොල්දරේ ඉඳන් පොත් කියෙවුව කියන අය සඳහන් කරල තිබුනු පරණ පොත් වගේ ඒවා. අපේ නංගි රුපියල් එක්දාස් පන්සීයකට මිල කරල තිවුනු පොතක් රුපියල් හාරසිය හැත්තෑවකට ගත්තා ඒ ස්ටෝල් එකකින්.


ගොඩගේ ප්‍රකාශකයෝ මේ වතාවෙ වෙනදාට වඩා සංවිධානය අතින් ඉදිරියෙන්. මිහිලක මැදුරේ ඔවුන්ගේ ස්ටෝල් එකේ කවුන්ටර් අසල තදබදය අවම වෙන විදියට සකසාගෙන තිබුනු ආකාරය ප්‍රශංසනීයයි.


සරසවි ප්‍රකාශකයන්ටනම් තමන්ගේ "මානව සම්පත්" ගැන මීට වඩා අවධානයක් යොමු කරන්න වෙයි වගේ. පොත් ගන්න එන මිනිස්සුන්ට හරක්ට වගේ ආමන්ත්‍රණය කරන සේවකයො ඉන්න තැනක පොත් මිළදී ගන්න යන්න මමනම් කැමති නැහැ. මේ සරසවියේ සේවකයන්ගේ ලොකු ලයින් බලන්න සිදුවුන දෙවැනි වතාව. පොත් සාප්පුවක වැඩ කරන්න ඕනෙ පොත් ගැන යන්තම් හරි අවබෝධයක් තියෙන මිනිස්සු නේද?


විජේසූරිය ග්‍රන්ථ කේන්ද්‍රයෙන් ඉස්සර තරම් හොඳ පොත් එලියට ඇවිත් නෑ වගෙයි. විදර්ශන ප්‍රකාශකයන්ගේ පොත්නම් කවදත් වගේ මෙවරත් මගේ හිත ඇද ගත්තා.


Jeya බුක් ෂොප් එකේ ආරක්ශාවනම් ඕනෑවට වැඩිද මන්දා. ඇතුලට යනකොට බැක්පැක් එකට ප්ලාස්ටික් ලොක් එකකුත් දැම්මා. ඒත් එලියට එද්දි ඒක අයින් කරල දෙන්නත් කෙනෙක්ව තිබ්බානම් තමයි හොඳ. මොකද පොත් කන්දත් බිම තියාගෙන ඔතන ඉඳන් බෑග් එකේ ලොක් එක ගලවගන්න විනාඩි විස්සක් විතර ඔට්ටු වෙන්න වුනා.


රූ එන්ටර්ටේන්මන්ට් අලෙවිසලේ හඳගමගේ පරණ ටෙලිනාට්‍යවල ඩී.වී.ඩී. ටිකත් තිබුනානම් කොයිතරම් හොඳද.


දැන් නම් පොත් ප්‍රදර්ශනය තවත් එක කානිවල් එකක් වේගෙන යන හැඩයි. කෑම කඩ, ෆේස් පේන්ටින්, අයිස්ක්‍රීම් කඩ, tattoo කඩ ආදී මෙකී නොකී කඩ වැහිවැහැල. මට ඇහුනා ගේට් එක ගාවදි කොල්ලෙක් කියනව "යකෝ අපි වැරදිලා මැගී දයියා එක්සිබිෂන් එකකටනෙ ඇවිත් ඉන්නේ" කියලා.


කොහොමින් කොහොම හරි බස්සිත් පොත් ටිකක් ගත්තා. ගන්න හිතන් උන්නු පොත් කිහිපයක් හොයාගන්න බැරිවුනා තදබදය නිසා. සන්නස්ගලගේ "අම්මා" පොත ගන්නම ඕනෙ අද හවසට සරසවි පැත්තේ රවුමක් දාලා. "හැටේ වත්තේ මග්දලේනා" මගේ බලාපොරොත්තු සුන් කරමින් සියලුම පිටපත් විකිණී අවසන් වෙලා. පොත් සාප්පු කීයක රස්තියාදු වුනාද මම මේ මග්දලේනෙක් හින්ද.


පහුගිය අවුරුදු පහළොවටම නොකරපු ලාමක ටිං ටිං වැඩක් මේ පාර කරන්නෙ මගේ "පොත් ඔත්තු" ලිපි මාලාව වෙනුවෙන්. ඒ තමයි ගත්තු පොත්වල ලැයිස්තුවක් දාන එක. කැමති අය ඒකත් කියවලා යන්නකෝ.







1. මොහාන් රාජ් මඩවල - ආදරණීය වික්ටෝරියා

2. මොහාන් රාජ් මඩවල - ලොවීනා

3. මොහාන් රාජ් මඩවල - සිහින සිහින සහ සිහින (කෙටිකතා)

4. ශාන්ති දිසානායක - හිරුමඬල

5. ශාන්ති දිසානායක - දේදුන්න

6. තිලකසිරි ඒකනායක - තිලක සිත

7. නිශ්ශංක විජේමාන්න - මුවා මැරූ සලමන් (කෙටිකතා)

8. නිශ්ශංක විජේමාන්න - වැලන්ටයින් කුමාරයා

9. ජයතිලක කම්මැල්ලවීර - තාත්තලාගේ කතාව

10. ජයතිලක කම්මැල්ලවීර - ඇස් (කෙටිකතා)

11. ජයතිලක කම්මැල්ලවීර - කලු සපත්තු (කෙටිකතා)

12. මංජුල වෙඩිවර්ධන - මගේ ආදරණීය යක්ෂණී

13. සුනිල් මාධව ප්‍රේමතිලක - සත්‍යවාදියෙකුගේ දිනපොත 1 සහ 2

14. ලියනගේ අමරකීර්ති - කුරුලු හදවත

15. භද්‍රා ඉන්ද්‍රාණි අමරකෝන් - නිර්වින්දන

16. මලික් තුසිත ගුණරත්න - කිත්තා බයිසිකලේ වික්කා (කෙටිකතා)

17. මලික් තුසිත ගුණරත්න - චන්දරේ! මචාං!! (කෙටිකතා)

18. ඒ. වී. සුරවීර - කාටත් මා එපාවෙලා

19. එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍ර - විලාසිනියකගේ ප්‍රේමය

20. ඇරැව්වල නන්දිමිත්‍ර - දුටු තැන වෙඩි තබනු

21. පී.බී. ජයසේකර - මරියා සිලොනිකා වස්තුව

22. යනූෂා ලක්මාලි - තරු

23. තාරකා වාසලමුදලිආරච්චි - මැටි

24. තාරකා වාසලමුදලිආරච්චි - දෙහි

25. තාරකා වාසලමුදලිආරච්චි - ඇස්

26. සයිමන් නවගත්තේගම - මගේ මුල් පොත හෙවත් ඔහුගේ කතාව

27. මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ - විරාගය

28. ස්වර්ණ කාන්ති පෙරේරා - බිම්බා

29. භද්‍රජී මහින්ද ජයතිලක - තුම්මාසේ



30. මහ රහතුන් වැඩි මග ඔස්සේ (7) -ඉන්ද්‍රජිත් සුබසිංහ

31. පියවි සිහිය සහ තේ පානය - සමන්ත තැන්නගේ

32. Opening the door of your heart and other Buddhist tales of happiness - Ajahn Brahm



33. Jagath Kumarasinghe - A calf in milk and milk chocolate

34. Zizou Corder - Lee raven

35. Zizou Corder -Boy thief

36. Paulo Coelho - By the river piedra i sat down n wept

37. Paulo Coelho - The witch of portobello

38. Paulo Coelho - The devil n miss prym

39. Emily Bronte-Wuthering heights




TRANSLATIONS:


40. The naked woman (නිරුවත් ගැහැණිය) - Desmond Morris (පරිවර්තනය : පසන් කොඩිකාර)

41. සදාකල් ආනන්දයෙන්
(Leo Tolstoy's happy ever after)

42. ජෑම් ගස යට ගෙදර - සිරිල් චන්ද්‍රසේකර ගුණවර්ධන
(The jam fruit tree by Carl Muller)

43. නිදි කුමාරියන්ගේ නිවහන - ඉන්දික ගුණවර්ධන (House of the sleeping beauties by Yasunari Kawabatha)

44. අපේ කාලයේ වීරයෙක් - දැදිගම වී රුද්‍රිගු

(They fought 4 their country by Mihail Lemarnthav)


45. සිරකරුවා සහ ඔත්තුකරුවා -ආනන්ද සෙල්ලහේවා

(The Afgan by Fredrick Forsyth)





46. මං අනාථයෙක් නොවේ - මානෙල් ජයන්ති

(Emarald star by Jacqueline Wilson)


47. තාත්තයි දුවයි - කත්‍යානා අමරසිංහ

(The blue cup by Arkadi Gaidar)


48. පුංචි මායාකාරි - මානෙල් ජයන්ති

(Lucy Willow by Jacqueline Wilson)


49. මැන්ඩි - මානෙල් ජයන්ති

(Bad girls by Jacqueline Wilson)


50. තෙල්මන්දා - මල්ෂා ගයාත්‍රි බණ්ඩාර

(The Blabber by Judy Blume)


P.S.

අද නුගේගොඩ රස්තියාදු ගසා සොයා ගතිමි.

51. අම්මා - උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල

52. හැටේ වත්තේ මග්දලේනා -
සෞම්‍ය සඳරුවන් ලියනගේ