Saturday, July 23, 2016

ආදර උද්‍යානය




“ලස්සන ලෝකයේ – මට හිමි ආදරේ
සොයමී ජීවිතේ – පාළු මකා.........”


ලුමිනස් කහ පාට වයර් දෙකක් දිගේ ඉහළ ඇදෙන නාද තරංග කන් බෙරයට හෙමිහෙමින් තට්ටු කරනවා. මියුසික් කියන්නේ යටි ගිරියෙන් කෑ ගහගෙන පාර පුරා දුවන විදුලි ටැක්සිවල කරච්චලෙන් කන් දෙක බේරගන්න හොඳ ආවරණයක්. හවස පහමාරයි; මිනිස්සු කඩිමුඩියේ ගෙවල් හොයාගෙන දුවන වෙලාව. ඇත්ත, කකුල් අද්ද අද්දා නිස්කාංසුවෙ ඉදිරියට ඇදෙන මේ ගමන් විලාසය බ්‍රහස්පතින්දා හවස්වරුවකට කොහෙත්ම ගලපාගන්න අමාරුයි.


නගර උද්‍යානය පාළුයි. තවමත් ව්‍යායාම ඇඳුම් ඇඟලා ගත්තු බඩ තඩි ගෑණු මිනිස්සු එකා දෙන්නා මෙතැන පහලවීම නතර වෙලා නැහැ. සමහරවිට ඔවුන්ට මේද-හරණ සත්කාර ගැන ඒ හැටි විශ්වාසයක් නැතුවා වෙන්න පුලුවනි. කොහොමත් වයසක පරම්පරාව අළුත් සොයාගැනීම් දකින්නේ දම්පාට බූවල්ලෙක් වගේ. අදහාගන්න අමාරු දෙයක් විදියට, සැකෙන් වගේම අවිශ්වාසයෙන්.


මම හුරුපුරුදු අළුපාට සිමෙන්ති බංකුවට බරවුනා. ටයි ගැටය බුරුල් කරලා කමිස අත් ඉහලට නවාගෙන පෙණහළු පිරෙන්න කොලපාට හුස්මක් ගත්තා. නොමිලේ කොලපාට හුස්ම ඉහල අදින්න ඉතිරිවෙලා තිබුන එකම තැන කුඩා නගර උද්‍යාන විතරමයි. ඉස්සරෝම කාලේ මෙතැන උස ගස්, ඝනට වැඩුණු යටිරෝපණයක් අතර හැබෑ වන සත්තු ජීවත්වුන වන රක්ෂිතයක් තිබුන බවයි කියන්නේ. 


දැන් වන සත්තු වෙනුවට ත්‍රිමාණ සජීවීකරණය කරපු සත්තු පඳුරු අතරේ මුළුගන්වලා තියෙනවා. කුරුළු කූජන තැටි වාදනය වෙන නිසා ඔළුවටත් සැහැල්ලුයි.  විසි එක්වෙනි ශතවර්ෂයේ මුල් කාලේ වගේ මදුරුවන්ගෙන් බෝවෙන වසංගත, හිටි අඩියේ මිනිස්සු මරා දාන වල් සත්තු හිටියොත් කොහොම තියේවිද? මේ තමයි හොඳම විදිහ. නිස්කාංසුවේ ඈ හමුවෙන්න හොඳම විදිහ.


මෙතැනට අන්තර්ජාල සංඥා නොමිලේ ලැබෙනවා. ඔව් ඉතින් ඇතුල්වීමේ ටිකට්ටුවේ මිල එක්ක සසඳනකොට ඒක මහලොකු දේකුත් නෙමෙයි. වැදගත්ම දේ අනවශ්‍ය බාධා නැතිකම.


මම අත්-පරිඝනකය දිගඇරලා සුපුරුදු ක්‍රීඩා කේතය ඇතුලත් කලා. පහයි – හතරයි – තුනයි – දෙකයි – එකයි. මම එතැන. තද දුඹුරු පාට අක්බඹරු කොණ්ඩය අත්ලෙන් හැඩ කරමින්. ලා නිල් ඩෙනිමකුත්, සැහැල්ලු දම් පැහැ ටී කමිසයකුත් ඇඟලාන, වර්චුවල් ආදර උද්‍යානයේ මේ බංකුව මතම.


ඉස්ටෝරුවේ හදවත් හැඩේ බැලුම් බෝලත්, රෝස මල් පෙතිත් තිබෙන බව කියමින් උඩපනින ඉන්බොක්සු මැසේජයක්. වෙලාව පහයි පනහයි. කතිකා කරගත් වෙලාව අනුව ඈ එන්න තව විනාඩි දහයක් තියෙනවා.


රතු, තැඹිලි සහ රන් පැහැ හදවත් හැඩේ බැලුම් බෝලවලින් උද්‍යාන බංකුව අවට සැරසීමක් කියන්නේ ලකුණු එකසිය පණහක්. වියදම සැර වුනත් රෝස මල්පෙති ඇතිරුමකට ලකුණු හත්සියයක් ලැබෙනවා. සැරසිලි හමාර කරනවාත් සමගම මම ආදර උද්‍යානයේ අවසන් අදියරට තල්ලු කරන ලදුව, ත්‍රිමාණව සහ තවතවත් ජීවමානව බැබලෙමින් උන්නා.


“ඔහෝ! මාලන් මාලන් මාලන්. . .  ඒවා ඉතාම අලංකාරයි. උත්කෘෂ්ඨ පිලිගැනීමක්! හරිම උත්කෘෂ්ඨ පිලිගැනීමක්!!” 

ඔන්න ඈ තරු දෙනෙත් දිදුලවමින් එතැන. රන් පැහැ කෙහෙ කැරලි මගේ නළලේ වැදෙමින්, රඟදෙමින්. ඇගේ මුහුණ විචිත්‍රයි, හැඟුම්බරයි. ආශා දනවන සුළුයි. 


ලකුණු? ලකුණුවලින් තවදුරටත් පලක් නැති බව මට හැඟුනා. වැදගත් වෙන්නේ මේ මොහොතයි. පාපැදි මංතීරුවේ ඉදිරියට ඇදෙන පාපැදියක කිරිකිරි හඬ නිසාවත්, හිටි අඩියේ උයන සිසාරා දිවෙන වර්ණවත් නියොන් ආලෝක ධාරා නිසාවත් මගේ දැහැනට බාධා වුනේ නැහැ.


"මාලන්?" ඈ ප්‍රශ්ණාර්ථයක් රැඳි කුඩා මුහුණ වම් පසට ඇල කරමින් දෙබැම රැලි ගැන්වුවා.


"ම්හ්?"


"අකර්මන්‍යව ගෙවන සෑම තත්පරයක් පාසාම ඔබේ ලකුණු රැස් කිරීමේ හැකියාව දුර්වල වෙනවා මාලන්." ඈ දබරැඟිල්ල ලෙලවමින් මට තරවටු කරනවා. කෙහෙල්මල් ලකුණු. කෙහෙල්මල් ක්‍රීඩා. මට ඕනේ මේ මොහොත. මේ මොහොතේ ජීවත්වෙන්න.


“අපි විලෝ ආරුක්කුව මැදින් ඇති පෙත්මඟ හරහා ඇවිදින්න යමුද?” මම නොඉවසිලිමත් ඇඟිලිතුඩු තිරය හරහා දිවෙව්වා. “එතැන හාදු මල් පිපෙන ආන්ද්‍රෝ වෘක්ෂයක් තියෙනවා. මං හිතන්නේ ඔයා ඒකට බොහොම කැමතිවේවි.”


ඈ වදනකුදු නොබැන, සිය අත්දඬුව මා වෙතට පෑවා. එය බටර් පැහැතියි, සිලිටියි. මම ඇගේ අත ගෙන හැකිතාක් කෙටි පියවර තබමින්  පෙත්මඟට පිවිසුනා. පියවර ගණන වැඩි වෙනවාත් සමඟම මාවත දෙපසින් දිදුලන කුඩා හදවත් මතුව එන්නට වුනා.


ඒ තවදුරටත් ඩිජිටල් තිරයකින් වෙන් වූ සීතල ත්‍රිමාණ සජීවීකරණයක් නොවෙයි. මට ඇගේ අත්ලේ උණුසුම දැනෙනවා, ඇගේ දිගු සැඳෑ ගවොමෙන් හමන්නේ මුදු ලැවැන්දර සුවඳක්. කුස හරහා සමනල්ලු අහිනක් පියාසලන්නාක් මෙන් දැනෙන්නට ගත්තේ මන්දැයි මා දන්නේ නැහැ. මට අසනීප ගතියක් දැනෙන්නට වුනා.


හාදු මල් පිපෙන ආන්ද්‍රෝ වෘක්ෂය යටදී මට එය එක්වරම පසක් වුනා.

මම ඇයට ප්‍රේම කරනවා. 


වෙව්ලන දෙඅත්ලෙන් මම ඈව මවෙතට ඇදගත්තා. ඇගේ සුස්ම පහරවල් වැදි වැදී මගේ ගෙල දෙපස උණුසුම්ව යන්නේ, උරබාහු සිට දෙකන්පෙති දක්වාම ලා රත් පැහැ ගැන්වී ප්‍රාණය උතුරනවා. ඉතා කෙටි මිනිත්තුවකට පසු අපි අනායාසයෙන්ම දීර්ඝ හාදුවක් ඇතුලත ගිලෙමින්, අතින් අත ගෙන පිහිනමින්, ගැඹුරු අහුමුළු සොයා කිමිදෙමින් උන්නා.




“ආදර උද්‍යානයේ අවසන් පියවර ඔබ සාර්ථකව හමාර කලා. සුභපැතුම් මාලන්!” කුඩා සීනු දහසක් සැලෙන්නාක් වැනි ඇගේ කටහඬ. උද්‍යානය හාත්පස උස් පහන් කණුවලින් වෑස්සෙන මන්දාලෝකයෙන් නැහැවෙමින් තිබුනා.


“ඉතින් ඊට පස්සෙ?” මම මෝඩයෙක් වගේ හිස කසමින් ඇහැව්වා.


“ඒක ඔබේ තීරණය මාලන්. මේ ආලය බව ඔබට සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාස නම් අපිට ඊළඟ පියවරට පිවිසෙන්නට හැකියි.”


තිරය සිසාරා රන්සුණු පිරවූ සබන් පෙණ බුබුළු පාවෙනවා. ඈ සෙල්ලක්කාර මන්දස්මිතයකින් යුතුව, යටි තොල යන්තම් සපාගෙන හැඩැති රත් පැහැ නිය තුඩුවලින් සබන් බුබුළු පුපුරවාහරින්නට පටන් ගත්තා. 'ක්ලන්ක් - ක්ලන්ක්" හඬින් සබන් පෙණ පුපුරා යන අතරේ රන් සුණු අසරණ ලෙසින් බිම ඇදහැලුනා. 


"මාලන්?" ආයෙමත් ඒ සිහින් සීනු හඬ. මට වෙන තේරීමක් තිබුනේ නැහැ. විශාලනය වුන අත්-පරිඝණක තිරය සමග ඒකාත්මික වීම හිතූ තරම් අපහසු වුනෙත් නැහැ.


*******************


සිව් වසරක ආලයෙන් පසුව මම ආයෙමත් ආදර උද්‍යානයේ. පරිඝණක ක්‍රීඩාවට ඇබ්බැහි වුන පෙම්බරිය, ටාන්යා දේශණ අහවර වී එනතුරු මගබලමින්. ටාන්‍යා කොලපාට හුස්මවලට කැමතියි. ඒ නිසාම මමත් ඈට කැමතියි. මට හිතෙන විදිහට ඈ ඉක්මනින්ම පූර්ණකාලීනව ඩිජිටල්කරණය වේවි.




ඒත්, ඒත්, ඇයි මා දිහා ඔහොම බලන්නෙ?

මනුස්සයෝ! පියවි ලෝකේ නැති ස්ථිර ආලයක් වර්චුවල් ලෝකෙ තියේවිද???



තවත් Sci-fi





Sunday, July 3, 2016

සල්




නහය කාරවන ඉස්පිරිතාල ගඳ. හැමතැනම එල්ලෙන මූණු. වේදනාවෙන් රැලි වැටුනු, තෙහෙට්ටුවෙන් දිග ඇදුනු මූණු. හැබැයි බලන්ටෙපායැ, ඒ ඇස් තමා ඇස්! බලාපොරොත්තුවේ ආලෝක පුංජයන් හංගාගත්තු, මරකත මැණික් වගේ දිලිහෙන ඇස්. තැනින් තැන අළුත පායපු චූටි තරු ඇස්!


ලුම්බිණී සල් උයන. සල් අතු එකකට එකක් කිටිකිටියේ බදාගෙන, වෙලාගෙන. හුලං පොදකට එන්න ඉඩක් නෑ. 


“කොන්ක්‍රීට් තාප්පයක් බැඳලා වගෙයිනෙ.” මහාමායා කීවේ රැලි ගැන්වුන නළල අගිස්සෙන් කඩාවැටෙන ඩා දිය බිංදුවක් පිහදාන ගමන්. නළල රැලි වැටුනෙ රස්නෙත් එක්ක හිතේ බුබුළු දාන්න ගත්ත නොරිස්සුමෙන්. 


තටු කැරකෙන්නැති අංගවිකල විදුලිපංකාවක් සීලිමේ එල්ලිලා මහමායා දිහා බලාගෙන උන්නේ කම්පාවෙන්. ඉතින් මේක ඉස්පිරිතාලයක්. අංගවිකල විදුලිපංකාවකට ගැලපෙනම තැන ඉස්පිරිතාලෙ. ඇරත් සල් මල් සුවඳ තිබුනෙ පුංචි කාලේ ආත්තම්ම කියාදීපු කතන්දරවල. පස්සෙන්පහු සුනන්දගෙ උරබාහු උඩ නින්දට වැටුනම හීනෙනුත් සල්මල් සුවඳ දැනුනා තමයි. ඒත් උදේ පාන්දර බත් හට්ටියෙ හුමාලෙ මූණට වදිනකොට බඩ පෙරලවාගෙන එන ඔක්කාරෙත් එක්ක සල්මල් සුවඳ සැනෙන් අතුරුදහන් වුනා. 


ගලගල ගගා වතුර වැටෙන සද්දෙ. අනෝතප්ත විලේ වතුර කම්මුල්වල වදිනකොට හීතලයි. දාඩිය දියවෙච්ච පළවෙනි වතුර දෝත තොල්වල වැදුනෙ යාන්තම් ලුණු රහකුත් එක්ක. මහාමායට හිතුනෙ වතුරට පැනලා නාන්න. ඒත් වතුර ගැලුවේ බොහොම හෙමින්. මහාමායා බෙල්ල වටේ වතුර අතක් තවරගත්තා. සිමෙන්ති ගැට්ටේ වැලමිට වැදුනම ඇස් ඇරුනා.


එහා පැත්තේ සින්ක් එකට බරවුනු ගෑණු ළමේක් අඬනවා. කම්මුල් ඉදිමිලා, නහය රතුවෙලා, සුරුස් සද්දෙන් සැරෙන් සැරේ හොටුත් ඉහල අදිනවා. 


මායා හෙමින් සැරේ අඬන ළමයගෙ වම් උරිස්ස මිරිකුවා. ඇයි අඬන්නේ කියල අහන්නැහේ ඔළුව ගැස්සුවා.


“ඒගොල්ලො සුදු නෙළුම් පිපෙන්නෙ නෑ කියල හොයාගෙන” ගෑණු ළමයා ඇඬුමක් අතරෙන් කිව්වා. “මේ බලන්න අක්කා, මේ විලේ වතුර ලුණුම ලුණු රහයි. එක නෙළුමක්වත් පේන්න තියනවද? ආසාවට බලන්න එකම එක සුදු නෙළුමක්?”


මහාමායා බෙල්ල දික්කරගෙන අනෝතප්ත විලට එබුනේ සුදු නෙළුමක් හොයාගත්තොත් ගෑණු ළමයගෙ ඇඬිල්ල නවතින බව සහසුද්දෙන්ම තේරුම් ගිය හින්දයි. විල පතුලේ ඇලිච්ච දත් බෙහෙත් කලිලයක් නෙළුමක හැඩේ අරන් මොහොතකට ඇහැ රැවැට්ටුවා.


“ඒක නිකම්ම නිකම් ෆයිබ්‍රොයිඩ් එකක්.” ගෑණු ළමයා බර හුස්මක් හෙළුවා. “සුදු ඇත්තු කැරකේවි. නෙළුම් නොපිපෙන නිසා ඇති පදම් කැරකේවි. ඒත් ඉතින් හැමදාම එච්චරයි. එච්චරෝම එච්චරයි.”


“නංගිගෙ නම මොකක්ද?” මහාමායා ඇහැව්වෙ වෙන කතාකරන්න දෙයක් මතක් කරගන්න බැරි වෙච්ච තැන.


“ගෝතමී.” ඈ හිස් බැල්මෙන් අනෝතප්ත විල දිහා බලාගෙන උන්නා. කිලිටි වතුර සුලි කැරකෙමින් දිය ඇලිය දිගේ පහළට බැහැගෙන බැහැගෙන ගියා.


මහාමායා ඔළුව බරකරගෙන ආපහු යන්න හැරුනා. කොරිඩෝවේ කොට බිත්තියට උඩින් බේත් සැර හුළඟක් ඇඟේ හැපුනා. සල් අතු සිලි සිලි ගෑවා. යටිබඩේ ඉඳන් පා පතුල් වෙනකල් එක සීරුවට අකුණක් ඇදීගෙන යනකොට මහාමායා වේදනාවෙන් ඇඹරෙමින් සල් අත්තක් අල්ලා ගත්තා. 


සේවිකාවො මීමැස්සියො වගේ. නිතරෝම ගුමුගුමු ගගා බැන්නට කඩිමුඩියේ දුවගෙන ඇවිත් මහාමායව ට්‍රොලියක දාලා තල්ලු කරගෙන ගියා. ඇඳට දාලා වටතිර ඇද්දා. සල් අත්ත වෙනුවට ඇඳ විට්ටම අල්ලගත්තු මායා යටි උගුරෙන් විලාප දුන්නා.


“මේ මොන මල සමයමක්ද? අපිද කිව්වෙ ළමයි හදාගන්න කියල?” සේවිකාවකගෙ වචන විස දළ පාරක් මහාමායගෙ කන්පෙත්තේ ඇනුනා. ශ්‍රවණ නාලය දිගේ හදවතට විස කාන්දු වෙන අතරේ කම්මුල් දිගේ කඳුළු බේරුනා. වේදනාව ඉවසගන්න බැරිව ඈ තවත් හරියෙන් කෑගැහැව්වා.


“ගාය වැඩිවෙලා අහවල් වැඩේ කරනකොට මේවා මතක නෑ. දැන් එනවා බබා වෙන්න. බොරුවට බෙරිහන් දෙන්නෙ නැතුව කටපියාගන්නවා” ඒ පාරනම් විස දලේ ඇනුනෙ පපුව මැද්දෑවට. එතන කඳුළු කැටයක හැඩෙ ලේ කැටියක් හිරවුනා. ලේ නහර ඉදිමුනා. සල් මල් මැලවෙන්න ගත්තා.


ඇඳ කෙලවරේ “Peripartum cardiomyopathy” කියලා ලියපු චිකිත්සක සටහනක් ඒ අතට මේ අතට පැද්දුනා. ලා දුඹුරු පාට ගැහිච්ච, ඇකිලිච්ච, සල්මල් පෙති එකින් එක සේලයින් බෝතලයක් දිගේ පහලට වැටුනා.


*******************


ස්කෑන් කාමරේ ඇඳ උඩ යශෝධරාවක් වෙවුලමින් හිටියා. අවුරුදු හතහමාරක් තිස්සේ බෝධියට වක්කරපු පැන් කල ගාන හිතෙන් ගණන් හද හදා, දේවාලවලට දහනමයකට පොරොන්දු වුන බාරහාර වෙන වෙනම මතක් කරගනිමින් ඈ දෙවියන්ට තොල් මතුර මතුරා අඬ ගැහුවා.


“අල්ට්‍රා සවුන්ඩ් එක පැහැදිලි නෑ. බබාගෙ හාර්ට් එක නැවතිලා වගේ.” ජීවක ඇඟට පතට නොදැනි කියලා දැම්මෙ තිරය දිහා බලාගෙන. ඇස් මුණ නොගැහෙන්න පරෙස්සම් වෙමින්. කුසල් මදිව එලවා දැමුනු ගන්ධබ්බයා යශෝධරාගෙ කුස දිහා හොරහොරෙන් බලමින් ඉහලට ඉහලට පාවෙලා ගියා.


මහාමායා එල්ලිලා උන්නු සල් අත්ත ‘ජරස්’ ගාලා කඩා වැටුනා. ඊට මිලිතත්පර කාලකට පස්සේ ඈ නෙළුම් මලින් කල ඔටුන්නක් ඉහේ පැළඳගෙන අනෝතප්ත විලට පැනලා කිමිදුනා. ඒත් එක්කම හිරවුනා. අතංගුවකට අහුවුනා වගේ ඈ එක්වරම හිරවුනා.


ජීවක ආයෙම වතාවක් තිරය දිහා බැලුවා. යශෝධරා හුස්ම තදකරගෙන දිගටම තුන්සූත්තරේ මැතිරුවා.


"අහා බයවෙන්න දෙයක් නෑ. බබාගෙ හාර්ට් සවුන්ඩ්ස් තියෙනවා." ජීවක සුපුරුදු ඒකාකාරී ස්වරයෙන්ම කිව්වා. ඒක හැඟීම් වේලිච්ච කටහඬක්. ඒත් යශෝධරාගෙ හිතේ හොල්මන් කරපු දත්කූරු හපන නැන්දම්මගෙ මූණ ඒ වචන ටිකත් එක්ක වාෂ්ප වෙලා ගියා.


මහාමායා අළුත් කළල රූපයක හැඩ ඇතිව ඉහල පහල පීනමින් උන්නා. ලබ්ඩබ් සද්දෙට ගැබ ඇතුලේ කුඩා හදවතක් ආයෙමත් ගැහෙන්නට පටන් අරගෙන. යශෝධරා කුස අතගගා සල් උයනෙන් පාරට බැස්සා.


"ඔබේ රාහුලයා ඔබට මැණිකකි" 

සල් උයනට ඇතුල්වෙන තැන එල්ලාපු ලෝහ අකුරු පොදිය ඉර එළිය වැදිලා දිලිහෙනවා. තව තවත් මහාමායලා, ගෝතමීලා, යශෝධරාලා සල් උයනට ඇතුලට එනවා. එනවා - යනවා, යනවා - එනවා. එනවා - යනවා - එනවා.





Friday, July 1, 2016

අහස් රහස්




සිලිටි අතැඟිලි විහිද විහිදා
කඩනකොට කඩුපුලක් නිදිගැට 
තව අලුත් 'දහවලක්' ඇරඹෙයි
වළාකුළු ගිම් නිවන නිම්නෙට


උදුල මිණියෙන් බැබලි බැබලී
තරු ගැටව් එළියට බහිනකොට 
ගැටිස්සියො සාදෙට අඳින්නේ
නිවෙන දිලිහෙන මිනි-ගවොම් කොට




කාර් බස් පාරවල් නැතියෙන් 
ඕනෙ කෙනෙකුට - ගමන බිමනට
පොරකකා නැගගන්න වෙනවා
'රෑ බදුලු' යන රේල්ලුවකට


වීදි පහනකටත් තමන්ගෙම
නිදහසක් ඕනෑම හන්දා
කුඩා අත්තටු දෙකක් අලවා
'කදෝකිමි' යැයි නමක් බැන්දා





දවස් විසි අටකට වතාවක්
මෙගා මේලා සතුටු සාදෙට
මහා පැණි පුඩිමකි ඉදෙන්නේ
'හඳ' කියන්නේ අන්න ඒකට


එහෙම දවසක - එන්න මිදුලට
සැර විදුලි එලි නිවා විගහට
'හඳෙන්' පොලවට - පෙරෙන පැණි බිඳු
දිව ගගා අම රස විඳින්නට




ප.ලි.

අද බස්සිගේ නවාතැනට අවුරුදු තුනක් පිරෙනවා. දවසින් දවස කාර්යබහුල වීමත් එක්ක බ්ලොග් එකෙන් ඉඳහිට ඈත් වෙන්න සිදුවුනත්, මේ වෙනකම් ආ ගමන ගැන හිතට දැනෙන්නෙ ලොකු සතුටක්.


ආසාව තියෙන්නෙ තරුවක් වෙන්න. තරුවක් වගේ පේන, ඇහැ රවටන අහස්කූරක් වෙන්න නෙමෙයි. ඒක තේරුම් ගත්ත, "බස්සි"ට සහ "බස්සි" ලියන දේට ආදරේ කරන, අඩුපාඩු පෙන්වන හැමදෙනාටම බොහොම ස්තූතියි! එහෙනම්, අපි හැමෝම එකට, එකම අහසක පායමු!





Wednesday, June 22, 2016

බොලොග් ගැටළු සහ විසඳුම් - 1




ඊයේ අපේ සමියා කාලෙකට පසු බොලොගක් දාන්න කල්පනා කරලා. අවුරුදු ගානකින් බොලොග් අවකාසෙට පය තිබ්බේ නැති නිසා වෙන්ට ඕනෙ, බොලොග පබිලිස් කලත් උන්දැගෙ බොලොග බොලොග්-රෝලේ අප්ඩේට් වෙලා නැහැ.


අන්න ඒ වෙලාවෙ තමයි සමියා අන්තර්ජංජාලෙ දෙවනත් වෙන්න ෆේස්බුක් එකේ කෑමොර දෙන්න පටන් ගත්තෙ.


මේ වගේ ප්‍රශ්ණ කාලෙන් කාලෙට බොලොග් අවකාසේ සැරිසරන කාටකාටත් උද්ගත වෙන්න පුළුවනි. ඒ නිසා මම හිතුවා එහෙම වෙලාවට ගන්න පුළුවන් ලේසි පියවර කිහිපයක් ගැන පොඩි සටහනක් තියන්න.


පළවෙනි බෙහෙත


1. පබිලිස් කරපු බ්ලොග් ලිපිය නැවතත් revert to draft කරන්න.

2. පබිලිස්ගේ වෙලාව automatic කරන්න.

3. දැන් ආයෙමත් පබිලිස් කරන්න.




දෙවැනි බෙහෙත


පළවෙනි බෙහෙත හරියන්නේ නැත්නම්, බොලොග් පෝස්ට් එකේ content එක නෝට් පෑඩ් එකට copy කරගන්න. දැන් ඒ අවාසනාවන්ත පෝස්ටුව ඩිලීට් කරල දාන්න.


ඊගාවට බ්ලොගර් එකවුන්ට් එකෙන් log out වෙලා. ආපහු වතාවක් දකුණු අත පෙරට තියා login වෙන්න. 


දැන් දෙයියන් බුදුන් සිහි කරගෙන අර නෝට් පෑඩ් එකට copy කරගත්ත content ටික අළුත් පෝස්ටුවකට paste කරලා පබිලිස් කරන්න.



තුන්වැනි බෙහෙත


බොලොග් settings වලට යන්න. ඔය settings menu එකේ තියනවා other කියලා tab එකක්. ආං ඒකට යන්න.



එතන "site feed" කියන තැන settings මෙන්න මේ විදියට වෙනස් වෙලා තියනවද කියල බලන්න.
(නැත්නම් බලන් ඉන්න එපා බොලව්, ඒව වෙනස් කොරපියව්!)




දැන් ආපහු වතාවක් දකුණු අත පෙරට තියල පෝස්ට් එක පබිලිස් කරල බලන්න. එහෙම නැත්නම් පොඩි 'test' පෝස්ටුවක් දාන්න.



හතරවෙනි බෙහෙත


ඔච්චර කරලත් හරියන්නේ නැහැ කියන්නේ ගූගල් බ්ලොගරයාගේ ජාතිය අමතන්න කාලෙ හරි. ඒ නිසා Blogger Options වලට ගිහින් Send Feedback ක්ලික් කරන්න.



ඔන්න එතකොට අපිට ලැබෙනවා මේන් මේ වගේ form එකක්.




ඒකෙ 'Describe your issue or Share your ideas' කියන තැන වෙලා තියන සන්තෑසිය හොඳට ලුණු ඇඹුල් ඇතුව ලියන්න. එතනදි අනිවාර්යයෙන්ම බ්ලොග් අඩවියේ URL එක පැහැදිලිව සටහන් කරන්න.


ඊගාවට තියෙන්නේ අවුල වෙච්චි තැන ඉස්කිරින් සොට් එකක් ගන්න එක. (වැඩි හොඳට කියලා) ඒකට 'include screenshot' කියන තැන tick කරන්න. එතකොට screenshot එක ගන්න මෙන්න මේ වගේ toolbar එකක් ලැබෙනවා.




ඕකෙ කහ පාට කොටුව පාවිච්චි කරලා අපිට කරන්න ඕනෑ කොටස් ලකුණු කරන්නත්, කළු පාට කොටුව පාවිච්චි කරලා අපිට ගූගලයාගෙන් හංගන්න ඕනෑ විස්තර වහල දාන්නත් පුළුවනි.

කහ පාට කොටුවෙන් හයිලයිට් කරන හැටි

කළු පාට කොටුවෙන් අනවශ්‍ය විස්තර බ්ලොක් කරන හැටි


ඊගාවට තියෙන්නේ send බොත්තම ඔබන එකයි.

කොහොමත් මේ අන්තිම බෙහෙත දුන්නම පැය හතළිස් අටක් වගේ ඇතුලත ගූගල් දෙයියා වැඩේ ෆික්ස් කරලා දෙනවා.


ඔය හතරවෙනි ක්‍රමය මට ගුරු මුට්ටි නොතියා ඉගැන්නුවේ අපේ නිමෝ. ඒ ගැන නිමෝට විශේෂ ස්තූතිය!



Friday, May 27, 2016

ගංවතුරෙන් පස්සේ


ගංවතුරෙන් පස්සේ ඊගාවට මොකද වෙන්නෙ කියන එක ගැන හැමෝටම තියෙන්නෙ අවිනිශ්චිතභාවයක්. ඒ ගැන වටින දැනමුතුකම් රාශියක් ෆ්බී එකේ හුවමාරු වෙනවා දැක්කා. ඒවායින් වැදගත්‍ යැයි හිතුන සමහරක් බ්ලොග් එකේ පල කරන්න හිතුනා.





කරන්ට් එක




ගංවතුරෙන් පස්සේ ගෙවල් තියෙන විදුලි පද්දතියට අත තියන්න යන්නේ බලාගෙන. විදුලි බල මණ්ඩලෙන් ඔබගේ පලාතට ලයිට් කපල ඇති. වතුර බැහැලා ගියහම ඔවුන් සැපයුම දමාවි. එතකොට ඔබේ නිවසට කරන්ට් එක ඒවි. නමුත් ගෙදර ප්‍රධාන ස්විචය (මඉන් ස්විට්ච්) හෝ වෙනත් කිසිම විදුලි උපාංගයක් අල්ලනවත් යන්න එපා!


ලයිට් දාන ස්විච්, ප්ලග් පොයින්ට් ඇතුලට වතුර/මඩ ගිහින් තියෙන්නේ. බිමත් බිත්තියත් ඔක්කොම හොඳටම තෙත නිසා විදුලි කාන්දු වෙන්න තියෙන ඉඩ හොඳටම වැඩියි! හොඳම දේ තමයි මුළු පද්ධතියම විදුලි කාර්මිකයෙක් ලවා පරීක්ෂා කරවා ගැනීම!


හැම ස්විච් එකක්ම, ප්ලග් එකක්ම ගලවල එකින් එක චෙක් කරන්නම ඕනේ. ඇතුලේ තියෙන වතුර සම්පුර්ණයෙන්ම යවල සුද්ද කරලා වේලෙන්න අරින්න ඕනේ. ඊට පස්සේ තමයි, එකින් එක පරිපථ චෙක් කරගන්න ඕනේ! විදුලිය එක්ක වැඩ පුරුදු නැත්තම් තනියෙන් කරන්න එනම් යන්න එපා! මේක සුළුවට ගන්න එපා, හදිස්සි වෙන්න යන්නත් එපා! විදුලියත් සුළු වැරැද්දකට උනත් කිසිම සමාවක් නැහැ!


විදුලි කාන්දුව නිසා ජීවිත අනතුරු වීමට ඇති ඉඩ බොහෝයි. එක් විපතකින් තවත් විපතකට වැටුණොත් ඒක් කොයිතරම් වේදනාකාරී දෙයක් ද?



පොත් පුතේ - නෙත් වගේ


(විස්තර ලබාගත්තේ රුවන් චින්තක ගමගේ ඉදිරිපත්කල සටහනකින්.)




පොත්පත් සහ වෙනත් ලිපි ලේඛ්හන තෙමී පැය 36කින් පසු පුස් ඇතිවෙනවා. ඊට පෙර වියළා ගන්න. එසේ නොහැකි නම් හිරු එළිය හොඳින් වැටෙනතුරු පොලිතින්වල ඔතා ශීතකරණයක තබන්න.


පොත් වියළීම සඳහා ම ඇති උපකරණයක් භාවිතය හොඳ ම උපක්‍රමය වුවත් ලංකාවේ දැනට එවැනි උපකැණයක් නැහැ. ජාතික ලේඛනාගාරයේ එවැන්නක් තිබුණත් එයින් පොත් කිහිපයකට වඩා වරකට වේළා ගන්නට බැහැ.


කෙසේ නමුත් කරවල වේලනවා වගේ පොත් වේලන්න බැහැ. එසේ කිරීමෙන් තත්ත්වය තවත් බරපතල විය හැකියි. විදුලි පංකාවකින් වියළීමයි පහසු ක්ක්‍රමය. එසේම වායු සමීකරණය කළ කාමරයක පොත් පත් අතුරා තැබීමද සුදුසුයි.


වියළා ගත් පසු පුස් බැඳීම වැළැක්වීමට තයිමෝල් ප්‍රතිකාරය කර ගත යුතු යි. මෙය ජාතික පුස්තකාලයෙන් සුළු මුදලකට කිරීමට පුළුවන්. 



රෝද හතර බේරගන්නෙ කොහොමද?


(විස්තර ලබාගත්තේ දසුන් තරංග ඉදිරිපත්කල සටහනකින්)




1. මුලින්ම වාහනේ ස්ටාර්ට් කරන්න නම් එපා. මොකද එන්ජින් එක තුළ වතුර, මඩ වගේම කුණු හිරවෙලා තියන්න පුලුවන්. ඒ නිසා එකපාරට ස්ටාර්ට් කරන්න කලින් චෙක් කළ යුතු දේවල් ටිකක් තියනවා.


2. වාහනේ කොච්චර ගංවතුරෙ ගිලුනද කියලා මුලින්ම පරීක්ෂා කරන්න. වාහනේ ගෑවිලා තියන මඩ හෝ වතුර ලෙවල් එක බලන්න. ගොඩක් වෙලාවට ලෙවල් එක දොරේ යට කොටසින් ඉවරයි නම් ප්‍රශ්ණයක් නෑ. ගොඩක් වෙලාවට රක්ෂණ සමාගම් වලින් වාහනයක් ගංවතුරට අහුවුනා යැයි සළකන්නෙ ඩෑෂ්බෝඩ් එක ළඟට වත් වතුර පිරිලා නම් විතරයි.


3. කෝල් ඉන්ෂුවරන්ස්

ඔයා දාල තියෙන්නෙ ෆුල් ඉන්ෂුවරන්ස් එකක් නම්, ගංවතුර සහ ස්වාභාවික විපත් ආවරණය ලබාගෙන තියෙනවානම් ප්‍රශ්ණයක් නෑ. මොකද ඒකෙ ස්වාභාවික විපත් සඳහා රක්ෂණාවරනය අඩංගු වෙනවානම් ඔයාගේ රෙපෙයාර් එකට යන ගාන ක්ලේම් කරගන්න පුලුවන්. ප්‍රශ්ණයක් නෑ.


4. ඒ වැඩේ ඒ පැත්තෙන් වෙනකොට මේ පැත්තෙන් අපි වාහනේ ගොඩදාගන්නත් එපැයි. මුලින්ම ඇතුලෙන් පටන්ගන්න. වාහනේ ඇතුලට වතුර ගිහින් නම් වාහනේ දොරවල් ඇරලා කාපට් ඔක්කොම අයින් කරලා ඉක්මණින් වතුර ටික අයින් කරන්න. ටවල් දාලා හොඳට වේලගන්න. නැත්තම් ෆුට්බෝඩ් එක පරිස්සම් කරගන්න බැරිවෙනවා.


5. ඔයිල් සහ එයාර් ක්ලීනර් චෙක් කරන්න
ඔයිල් කූරෙ වතුර හෝ ඔයිල් ලෙවල් එක වැඩියෙන් පෙන්වනවා නම් හෝ එයාර් ෆිල්ටර් එකේ වතුර නම් එන්ජිම ස්ටාර්ට් කරන්න යන්න එපා. ෆුල් ක්ලීන් අප් එකක් දෙන්න වෙනවා. ඒ වගේම ස්පාර්ක් ප්ලග් ටිකත් ඒ විදිහටම චෙක් කරගන්න.


6. අනිත් ඔයිල් වර්ග ටිකත් චෙක් කරගන්න
අලුත් වාහන වල නම් සීල්, හැබැ‍යි පරණ වාහන වලට එනකොට බලන්න වෙනවා. බ්‍රේක්, ක්ලච්, පවර් ස්ටියරින් සහන් කූලන්ට් අපවිත්‍ර වෙලාද බලන්න.


7. ඊට පස්සෙ බලන්න ඉලෙක්ට්‍රික් සිස්ටම් ටික. එන්ජින් එකේ වරදක් නැත්නම් වාහනේ ස්ටාර්ට් කරන්න. ඊට පස්සෙ හෙඩ්ලයිට්, සිග්නල් ලයිට්, ඇ/C, රේඩියෝ පවර් ලොක් ෂටර්ස් සහ සීට් වැඩද බලන්න.


8. වාහනේ ටයර් සහ වීල් චෙක් කරන්න. වාහනේ කිසිම වරදක් නැත්නම් සුපුරුදු විදිහට ටයර් ටික චෙක් කරලා බලන්න.



ක්ලෝරීන් බ්ලීච්


(විස්තර ලබාගත්තේ රන්සිරිමල් ප්‍රනාන්දු ඉදිරිපත්කල සටහනකින්)




මේක සුනාමි කාලේ ලිං වල ජීවානුහරණය සදහා ක්ලෝරීන් බ්ලීච් සාදා ගන්න අපි යෝජනා කරපු සරල උපක්‍රමයක්. රසායන විද්‍යාව පිළිබදව යම් තරමක දැනීමක් අැති අයට අත්හදාබලන්නට පුළුවනි. මට දැනගන්න ලැබුණු තරමින් වෙළදපල පරිමාණයෙන් ක්ලෝරින් බ්ලීච් නිපදවන අායතන කීපයක් දැන් ලංකාවේ තිබෙනවා. එ් නිසා ප්‍රථම පියවර එවැනි නිෂ්පාදනයක් ලබාගත හැකිද යන්න සොයා බැලීම විය යුතුයි.


සාමාන්‍ය ලුණු ද්‍රාවණයක් විද්‍යුත් විච්ඡේදනයෙන් සෝඩියම් හයිපක්ලෝරයිට් ද්‍රාවණයක් සාදා ගන්නට පුළුවන්. සාන්ද්‍රණය වෙනත් ක්‍රමවලින් නිපදවන වෙළද පලේ අැති ක්ලෝරින් ද්‍රාවණ තරම්ම නූනත්, විශබීජ නාශකයක් ලෙස ප්‍රමාණවත් ක්ලෝරින් ප්‍රමාණයක් අඩංගු ද්‍රාවණයක් වැඩි කරදරයකින් තොරව සාදා ගත හැකියි. මේ ක්‍රියාවලියේ දී නිපදවෙන ක්ලෝරීන් 'වායුව' කෙලින්ම අාශ්වාස කිරීම මාරාන්තික විය හැකියි. එ් නිසා, අසල වාතයට මුදා හැරෙන ක්ලෝරීන් ප්‍රමාණය ගැන සැලකිලිමත් වන්න. විදුලි පංකාවක් අහලක තියාගෙන වායු සංසරණය වැඩි කිරීම යොදාගත හැකි එක් අාරක්ෂක උපක්‍රමයක්. නිපදවෙන අනිත් වායුව හයිඩ්‍රජන්. ගිනි ගැනීම වාගේම ස්ඵෝටනය  වන වායුවක්. කිසි අාකාරයක ගිනි පුලිඟු අැතිවන කාර්යයක්, කරන්නට එපා. විදුලි පංකාව මෙහිදීත් ප්‍රයෝජනවත්.


ලුණු ද්‍රාවණයක් විද්‍යුත් විච්ඡේදනයේ දී, එක් ඉලෙක්ට්‍රෝඩයක් (අැනෝඩය) මත ක්ලෝරීන් නිපදවෙන අතර, අනික් ඉලෙක්ට්‍රෝඩය (කැතෝඩය) මත හයිඩ්‍රජන් හා සෝඩියම් හයිඩ්‍රොක්සයිඩ් නිපදවෙනවා. ක්ලෝරින් සෝඩියම් හයිඩ්‍රොක්සයිඩ් සමග ප්‍රතික්‍රියාවෙන් සෝඩියම් හයිපක්ලෝරයිට් හා හයිප ක්ලෝරස් අම්ලය හැදෙනවා.


අපේ සරල උපකරණය, විදුලි පන්දම් කෝෂයක කාබන් කූරු දෙකක් ඉලෙක්ට්‍රෝඩ ලෙස යොදාගන්නවා. මේ පින්තූර වල අැත්තේ එවැනි කාබන් කූරු දෙකක් ප්ලාස්ටික් පිහියක දෙපැත්තේ සෙලෝටේප් වලින් අවුණලා හදා ගත්ත සරල මෙවලමක්. 


ලුණු ද්‍රාවණය හදන්නේ වතුර මිලි ලීටර 100 කට ලුණු ග්‍රෑම් 25ක් දියකරලා. ලුණු සාන්ද්‍රනය 25% පමණ වීම වැදගත්.


වෝල්ට් 9 බැටරියක් පාවිච්චි කර විනාඩි 15 පමණ විද්‍යුත් විච්ඡේදනය කල පසු ලැබෙන ද්‍රාවණය මිලි ලීටර 500කට තනුක කලවිට එහි ක්ලෝරීන් සාන්ද්‍රණය ලීටරයට මිලිග්‍රෑම් 300 පමණ වෙනවා. අාහාර පිසින උපකරණවල විෂබීජ නාශනයට නිර්දේශ කරන්නේ ලීටරයට මිලිග්‍රෑම් 200 පමණ සාන්ද්‍රනයක්.


වැදගත් දෙයක් නම් විද්‍යුත් විච්ඡේදනය සිදුවන කාලය පුරාම ද්‍රාවණය කැලතීමයි. නැත්නම් නිපදවෙන ක්ලෝරින් වායුවක් ලෙස පිටවී යන්නට පුළුවනි. එමෙන්ම භාජනයට මුහුණ ලංකිරීමෙන් වලකින්න. ක්ලෝරින් වායුව නිසා.

අවශ්‍ය අවම වෝල්ට් ගනන හතරක් පමණ. සාමාන්‍ය 1.5 කෝෂ තුනක් යොදාගන්නත් පුළුවනි. පවර් පැක් එකක් පාවිච්චි කරන්නත් පුළුවනි, නමුත් කොපමණ විදුලි ධාරාවක් අැදෙනවාද යන්න ගැන පරිස්සම් වෙන්න. උවමනාවට වඩා ප්‍රබල විදුලි ධාරාවක් අැදුනොත් ගිනිගැනීමක් මෙන්ම පවර් පැක් එක පිච්චී යාමත් වෙන්න පුළුවන්.



Saturday, May 21, 2016

අකුරක් ඇහිඳින්න පිහිටක් වෙමුද?




ගංවතුර සහ නාය යාම් එක්ක අසරණභාවයට පත්වෙලා ඉන්න අපේම සහෝදර ජනතාව වෙනුවෙන් මහපොළවට බැහැපු සයිබර් අවකාශයේ සහෝදරත්වය මේ වෙනකොට ඉතාම කැපවීමෙන් ඒ කටයුතුවලට දායක වෙනවා.


ඇත්තටම අපිට කරන්න පුළුවන් තවත් දේ තියෙනවාද? කාටත් අමතක වුන, ඒත් අත්‍යාවශ්‍ය යමක්?


ඔව්. එහෙම පිරිසක් ඉන්නවා.


තමන්ගේ පාසැල් පොත්, සටහන්, ටියුට්, ප්‍රශ්ණ පත්තර දියබත් වුන ළමයි. තව මාස තුනකින් උසස් පෙලට වාඩි වෙන්න හිටපු ළමයි. තව මාස හයකින් සාමාන්‍ය පෙළ ලියන්න බලාගෙන උන්නු ළමයි.


කොටින්ම කිව්වොත් අපේ පාසැල් වයසේ දූ දරුවෝ.


එයාල මුතු ඇට අත් අකුරෙන් සටහන් ලියපු, බ්‍රවුන් පේපර් පිටකවර දාගෙන ආදරෙන් පරෙස්සම් කරපු සටහන් පොත් ඒ විදියටම අපිට ආපහු දෙන්න බැරිවෙයි. ඒත් අපිට පුළුවන් එයාලව බිංදුව මට්ටමේ ඉඳන් ටිකක් හරි ඉහළට ඔසවලා තියන්න.


ඒ වෙනුවෙනුයි athahitha.org වෙබ් අඩවිය පටන් ගත්තේ. මේ වනවිට අපි වෙබ් අඩවිය නිර්මාණය කරමින් ඉන්නෙ.


තමන්ගේ සහෝදර සහෝදරියො එක්ක තමන් විභාගය වෙනුවෙන් සූදානම් කල කෙටි සටහන් ආදිය හුවමාරු කරගන්න කැමැති ආදරණීය නංගිලා මල්ලිලා පිරිසක් එක්කාසු කරගන්න අපිට පුළුවන් වුනා. හෙට අනිද්දා දින දෙක තුල ගුරුවරු කීප දෙනෙක් මුණගැහිලා ඔවුන්ගෙනුත් නෝට්ස් ඉල්ලාගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.


අපි ඒ සටහන් සේරම ස්කෑන් කරලා pdf විදියට මේ වෙබ් අඩවියට අප්ලෝඩ් කරමු.


නෝට්ස් scan කරලා pdf විදියට එවන්න පුලුවන්නම් ලොකු උදව්වක් ඒක. Scanner එකක් නැත්නම් camscanner කියන android app එක පාවිච්චි කරල ෆෝන් එකෙන් වැඩේ කරගන්න පුලුවනි.
Subject-wise pdf හදලා, විෂයයේ නම email subject එකේ දාලා මට ඊමේල් කරන්න පුලුවන්ද?


sammani.premaratne@gmail.com මගේ ඊමේල් ලිපිනය


“පුහ්! මුන්ගෙ ගොබ්බ මොලේ! හැම ළමයටම ඉන්ටනෙට් තියනව කියලද? මේක තනිකරම ධනේශ්වර පංතියට ආවඩන විසඳුමක්!”


අන්න ඒ විවේචනය එල්ල කරන්න බලාගෙන ඉන්න මිතුරු මිතුරියනේ. ඔයාල වෙනුවෙනුයි මේ ව්‍යාපෘතියේ දෙවන අදියර නිර්මාණය වෙන්නේ.


සෑම විෂය ඒකකයක් වෙනුවෙන්ම මුද්‍රිත පොත් කට්ටලයක් නිර්මාණය කරමු. 

ඔබට පුළුවන් ඒ සටහන් කට්ටල ඡායාපිටපත්ගත කරන්න උදව් වෙන්න.


ඒ විදියට සකසාගන්න සටහන් කට්ටල අරගෙන අපි ගමෙන් ගමට යමුද? ඔබ මොකද කියන්නේ? අපිත් එක්ක එකතු වෙනවා නේද?

.


Monday, May 9, 2016

බාත්රූම් ගායකයෝ




දහම් පාසලේ සමිතිය වෙලාවට ඉස්සරහට ඇවිත් අච්චු පොතේ තිබ්බ කටපාඩම් කවියක් කියවන්නවත් බෑ කියපු එව්වො, ට්‍රිප් යද්දි, බජව්වකදි සිංදුවල නැට්ට විතරක් අල්ලපු එව්වො, ගෙදර බාත්රූම් එක ඇතුලෙදි පට්ට ගායකයො වෙන හැටි දැකල තියනවද?


නෑ මං මේ අහන්නෙ, තමුන්නාන්සේලාටත් බාත්රූම් එකේ නාමින් ඉන්න අතරේ අසහාය ගායන හැකියාවක් ඉස්මතු කරගත්තු අවස්ථා නැතිවෙන්න බැහැනෙ නේද? ඉතින් බස්සිට හිතුනා මේ බාත්රූම් ගායනාවල හැංගිච්ච අමුතු විජ්ජාව මොකක්ද කියල හොයා බලන්න.


කප්පරක් වැඩ තිබුන පට්ට බිසී දවසක් හමාර කරලා වොශ් එකක් දාගන්න බාත්රූම් එක ඇතුලට රිංගගන්න වෙලාව කියන්නේ දවසේ සුවදායකම පැය කිහිපයෙන් කොටසක්. මද රස්නෙ වතුර, එහෙමත් නැත්නම් ගිනි රස්නෙ දවසක සීතලම සීතල ඇල් වතුර ඇඟ පුරා ගලාගෙන යනකොට දැනෙන්නේ දවස තිස්සෙම අපිත් එක්ක පොරබදපු අටෝරාසියක් ප්‍රශ්ණ, ගැටළු සේරමත් ඒ එක්කම හේදිලා යනවා වගේ.


මේ විදියට ටිකෙන් ටික ඔළුව සැහැල්ලු වෙනකොට අපේ ශරීරයෙන් ‘ඩොෆමයින්’ හෝමෝනය නිදහස් වෙනවා. ‘ඩොෆමයින්’වල බලපෑම යටතේ ඔන්න අපිට අමුතු සතුටක් දැනෙන්න පටන් ගන්නවා.


අන්න ඒ වෙලාවේයි අපි ආතල් එකේ සින්දුවක් පටන් ගන්නෙ.




ඩුං ටුරුටුං ඩුටුං ඩුටුං!


සින්දු මැදින් හුස්ම ගද්දි
ආශ්වාසෙ ගැඹුරු වෙනව
පෙණහළු ප්‍රයිවෙට් බස් එක
ඔක්සිජන්වලින් පිරෙනව

ෆුල් නෝමල් පුදුමාතල් රිලැක්ස් කෙරෙන්නේ
හද පාගල් තව හයියෙන් සිංදු කියන්නේ


අනේ ඉතින් වතුර බිංදුව බිංදුව වැටෙන අතරෙ අර කෝඳුරු මිමිණිල්ල ටිකෙන් ටික සින්දුවක් වෙනව. ශබ්ද තරංග කටෙන් එළියට පැනල බාත්රූම් එකේ බිත්තිවල හැප්පෙනව. බාත්රූම් බිත්ති! අන්න එතනයි පුතේ විජ්ජාව තියෙන්නෙ!


බාත්රූම්වල තියෙන්නෙ
සිමෙන්ති – ග්‍රැනයිට් - ටයිල්ය 
තද තද බ්‍රෝ මෙහෙව් බිත්ති
සද්දෙ පොලා පනිනවාය

පොලා පනින හඬ තරංග
ඉස්සරහට ඇදෙනවාය
වැඩියෙ දුරක් යන්න කලින්
බිත්තියෙ ඉහ ඇනෙනවාය


බාත්රූම් එක චූටි කොටුවක්. ටයිල් වගේ දෘඩ මතුපිටකින් මේ කොටුවේ බිත්ති ආවරණය වෙලා තියෙන නිසා ශබ්දය අවශෝසනය කරගන්නේ බොහෝම අඩුවෙන්. ඒ මදිවට බිත්ති අතරෙ දුර බොහොම අඩුයි.


අන්න ඒ නිසයි සුපින්වතුනෙ, බාත්රූම් එක ලෝකෙ තියන පට්ටම රෙකෝඩින් ස්ටුඩියෝවලින් එකක් වෙන්නෙ. 


බිත්ති මත්තෙ හැප්පි හැප්පි
හඬ තරංග පොළා පනියි
වෙනදට වැඩියෙන් තරංග
කන ඇතුලට රිංග ගනියි

සද්දෙ ඩබල් ට්‍රිපල් වෙලා කණට ඇහෙනවා
පට්ට පවර්ෆුල් කටහඬ කියල හිතෙනවා


අන්න ඒකයි පුතේ පළවෙනි රහස. එළිමහනෙ ස්ටේජ් එකක සිංදුවක් කියද්දි කෝඳුරු සද්දයක් වගේ ඇහෙන ඤරු ඤුරු හඬක් වුනත් බාත් රූම් එක ඇතුලෙදි පට්ට පවර්ෆුල් විදියට අපිට ඇහෙන්නෙ කන ඇතුලට ඇතුල්වෙන ශබ්ද තරංග ප්‍රමාණය වැඩි නිසයි. 





හැප්පෙන හඬ තරංගයෙන්
දෝංකාරයකි නැගෙන්නෙ
බිත්ති ළඟින් තියන නිසයි
ළඟ ළඟ නද නිනද වෙන්නෙ


අපි ගුහාවක් ඇතුලෙදි, එහෙමත් නැත්නම් කඳුකර පලාතකදි අත්විඳින දෝංකාරයම ඊට වඩා තරමක් වෙනස් විදියකට බාත්රූම් එකේදිත් අත්විඳින්න ලැබෙනවා. හැබැයි බාත්රූම් දෝංකාරය එනකම් අපිට හැට පැයක් බලාගෙන ඉන්න ඕනෙ නෑ. චට පට ගාලා හඬ තරංග හැප්පි හැප්පි එකෝ එක ඇතිකරනවා. "අඩේ මට සිරා ගායන හැකියාවක් නෙව තියෙන්නෙ" කියල තම තමන්ම විස්මයෙන් විස්මයට පත්වෙනවා.


හැප්පෙන හඬ තරංගයන්
අත් අල්ලන් එක් වෙන්නේ
ගැඹුරු මන්ද්‍ර ස්වරවල හඬ
බරට හැඩට නැග එන්නේ

මල කෙලියයි කෝඳුරුවා බේස් කියනවා
ඔය රාජ්‍ය සම්මානේ මෙහෙට ගේනවා


අනේ ඉතින්, ලේසි පාසු මනුස්සයෙකුට අල්ලන්න බැරි අති මන්ද්‍ර ස්වර අපි කිරි කජු වගේ අල්ලනව. අපේ සින්ගින් එක්ක බලද්දි අමරසිරි පීරිස් කැලේ නේද කියල හිතෙනකොට හිතට දැනෙන්නෙ පොඩි පහේ ආඩම්බරයක් නෙවෙයි මහත්තයො. ඒක උගුර ලේ රහ වෙනකම් කෑ ගගහා සින්දු කියකියා බාත්රූම් එකේ පදිංචි වෙලා ඉන්න හිතෙන තරමේ අභිමානයක්!


ඔන්න දැන් අපි ආතල් කුඩු කරන වෙලාව!


පට්ට වොයිස් එක ඇහෙන්නෙ
ඇතුලට විතරමයි පුතේ
එළියෙ ඉන්න උන්ට කනේ
ඇබ ගහගන්නටම හිතේ

උඹේ ටැලන්ට් පෙන්නන්නට
උන් ඇතුලට ගන්න වෙතේ
ගන්නවාද - නොගන්නවද
ඩිසිෂන් එක උඹේ අතේ





ඩුං ටුරු ටුං ඩු ටුං - ඩු ටුං - ඩුං!!!