ගිටාරයේ කඳුලු බිංදු

කෑලි කපන්න පුලුවන් අන්දකාරය.

මම ඇඳ උඩට වෙලා ඔහේ බලාන උන්නා. 

මුලු ඇඟම ගල් ගැහිලා වාගෙ.

මම ලෙඩින්ද?

ඔව්. මගෙ හිත ලෙඩින්. ඒ නිසාම මගෙ මුලු සිරුරම ලෙඩින්.

ඇස් කෙවෙනි අස්සෙන් මටත් හොරෙන් ගලාගෙන ගිය පුංචි කඳුලු කැටයක් ගිටාරය මතට වැටුන බව මට යාන්තමට දැනුන.

අමාරුවෙන් දෙපතුල් ලී පොළවට වාරු කරපු මම ගල් ගැහුනු ශරීරය කෙලින් කර ගත්තා. දොර පියන් දෙක ඇරල දාල නිසා කාමරේට එන හුළං රැළි සීතලයි. ඒත් ඇයි මට ඒ සීතල නොදැනෙන්නෙ?

ඔහෝ….! ඒ කඳුලු. දුරුතු හීතලත් පරදවාපු, සීතලම සීතල කඳුලු.

අර ඈත පේන්නෙ අහසද?

ඒ අහසනම්, ඇයි එක තරුවක්වත් පායලා නැත්තෙ?

තරුවක් කඩාවැටෙනකොට ඇස් වහගෙන ප්‍රාර්ථනාවක් කලොත් ඒ පැතුම ඉෂ්ඨ වෙනවලු. මට ඒක කියාදුන්නෙත් ඔයාමයි නේද? ඒත්, එදා ඉඳන් අද වෙනකල්ම මා වෙනුවෙන් එක තරුවක්වත් කඩා වැටුනෙ නැහැ.

පාලු අහස, පාලු අඳුර, පාලු ජීවිතය

 *****************

“ඔයා මගෙ හොඳම යාලුවා. දන්නවද, එයා මට කැමති උනා.”

“ඔහ්! මම…… ම්හ්…. සුභපැතුම්! ඔව් මම කිවුවෙ…. මගෙන් සුභපැතුම්! ඔයා ගැන සතුටුයි.”

“මම ආසම දුඹුරු පාට කොණ්ඩෙ. බොයින් බොයින් කෙස් කැරළි, උරහිස් වලට කඩාවැටෙන. දන්නවද? එයාට තියෙන්නෙ නිල්පාට කතා කරන ඇස්. වෝව්! මට අදහගන්නත් බැරිතරම්.”

‘කතාකරන ඇස්, කහපාට උරහිසට වැටෙන කොණ්ඩ කැරළි. ඔව් එයා සුරංගනාවියක් වගේ ලස්සනයි. ඔව්. එයා ලස්සනයි’  මගෙ හිතේ පෙරළි කලේ දුකක්ද, ඉරිසියාවක්ද, ආත්මානුකම්පාවද මම දන්නෙ නෑ. ඒත් ප්‍රායෝගික රසායනය කාලච්ඡේදයේදි පැළඳගත්තු ගොග්ල්ස් යුගලය මගෙ තෙත් උන ඇස් එයාගෙන් වසං කලා.

 

“ඒයි මොට්ට මෝඩි” එයා කෑගැහුවා. අත්මේස් යුගලය දවාගෙන ඇතුලට කාවැදුන උණුහුමක් ඇඟිලි වල හම සිදුරු කරගෙන යනබව දැනුනම නොදැනුවත්වම මගෙ අතේ තිවුනු බීකරය අතඇරුන.

 

“හැලුව මැට්ටි වාගෙ සේරම ටික දුම් දාන ඇසිඩ් එකට. මේ මිලිග්‍රෑම් ගානට මැනලා දාන රීජන්ට් එක. කෝ ඉතිං දෙනවා මෙහාට අත්දෙක බලන්න. ග්ලවුස් දෙක මම හෙමින් ගලවන්නම් රිදෙනවනම් කියන්න හොඳද.”

අතේ වේදනාව කොයිහැටිවෙතත් මම ඇස් දෙක පුරවලා හිතේ වේදනාව ඇති තරම් පිටාර යැව්වා. ඔයා සැරෙන්සැරේ මගෙන් රිදෙනවද කියල අහමින් ඇස් දෙකට එබුනත් මම ඇහුනෙ දැනුනෙ නෑ වාගෙ දිගටම කඳුලු ගලා යන්න ඉඩදුන්නා.

***************

මම හෙමිහෙමින් වියළුන දෙතොලින් ගී පදයක් මුමුණන්න තැතනුවා.

The only thing that keeps me

wishing on a wishing star
He's the song in the car I keep singing
Don't know why I do

***************

  

සුදුපාට වෙලුම් පටි ගොඩක් ඔතාපු අත මම බෑග් එක ඇතුලට ඔබා ගත්තෙ හැමෝටම උත්තර දීල එපා වෙලා තිවුන නිසයි. ලෙක්චර්ස් ඉවර වෙලා ඒ මේ අත ඇදෙන ළමයින්ගෙන් දිග කොරිඩෝර පිරිල ඉතිරිලා. කාබනික විද්‍යාගාරයෙ පඩිපෙළ බැහැගෙන කොරිඩෝවට එන ඔයාව මම ඈතදිම දැක්ක.

“හේයි!” 

ඔයා ඈත තියාම අත වැනුවා.

ඉස්සරටත් වඩා වේගයෙන් මගෙ කම්මුල් දෙක රත් පැහැ වෙනව මට දැනුන. හිනාවෙනකොට වල ගැහෙන කම්මුල් නැතත්, මම කෝල හිනාවකින් මූණ පුරෝගෙන ඉස්සරහට ආව.

ඔයා බලන්නෙ මගෙ පසුපසින් එන ඇය දිහා බව මට වැටහුනේ ඔයා මාව පහුකරගෙන නොදැක්කා වාගෙ ඉස්සරහට යනව දැක්කාමයි. පසුපස බලන ඇසිල්ලට ඔයාගෙ දෑත ඇයගෙ බඳ වටේ එතෙන හැටි මම යාන්තමට දැක්කා.

ප්‍රධාන පිවිසුම අසල ඉඳන් ආපහු හැරෙනකොට කඩිමුඩියෙ ඒ මේ අත ඇදෙන සිසු සිසුවියන් රංචුවක් මැද්දෑවෙ ඔයා අතුරුදහන් වෙලා තිවුනා. එයත් එක්කම.

‘තරු කඩාවැටෙන්නෙ ඉටුවෙන ප්‍රාර්ථනා හිතේ ඇති දාට විතරයි’ මම පාලු අහස දිහා බලාගෙන කල්පනා කලා. ඇස් කෙවෙනි වලට හොරෙන් කොපුල් තල මතින් රටාවල් ඇන්ද තවත් කඳුලු බිංදුවක් ගිටාරය මතට වැටුනා.

Drew looks at me
I fake a smile so he won't see
That I want and I'm needing
Everything that we should be

I'll bet she's beautiful
That girl he talks about
And she's got everything
That I have to live without

Drew talks to me, I laugh 'cause it's so funny
and I can't even see
Anyone when he's with me

He says he's so in love
He's finally got it right

I wonder if he knows
He's all I think about at night

He's the reason for the teardrops on my guitar
The only thing that keeps me

wishing on a wishing star
He's the song in the car I keep singing
Don't know why I do

Drew walks by me
Can he tell that I can't breathe?
And there he goes, so perfectly
The kind of flawless I wish I could be

She better hold him tight
Give him all her love
Look in those beautiful eyes
And know she's lucky 'cause

He's the reason for the teardrops on my guitar
The only thing that keeps me

wishing on a wishing star
He's the song in the car I keep singing
Don't know why I do

So I drive home alone
As I turn out the light
I'll put his picture down
And maybe get some sleep at night

'Cause he's the reason for the teardrops on my guitar
The only one who's got enough for me to

break my heart
He's the song in the car I keep singing
Don't know why I do

He's the time taken up but there's never enough
And he's all that I need to fall into
Drew looks at me
I fake a smile so he won't see

No කප් කේක්! හෑ!!! (16+)

 

"ශාන්ත ජෝන්ගෙ වීදියේ කඩේ
මාලු වෙළඳාම

මාලු වෙළඳාම ය
ශාන්ත ජෝන්ගෙ වීදියේ කඩේ"

මම ආසම සින්දුවක්. සංගීත පන්තිය ඉවර වෙන්න කලින් මාස්ටර් අපි එක එක්කෙනාට කැමති සින්දුවක් කියන්න කියනව. ඔය සින්දුවට ආස මම විතරයි. මාස්ටර් සමහර දාට කියනව "පොඩි එකියේ වෙන එකක් කියාපංකෝ" කියල.  ඒත් මේ සිංදුවට අමනාපයි කියල පංතියෙ අක්කල අයියල තබ්ලාවෙන් ගහල මගෙ තට්ටෙ පැලුවෙ නෑ. අපූරුවට පසුබිම් වාදනය ඉදිරිපත් කලා.

ට්‍රිප් යද්දි, යාලුවොත් එක්ක  සෙට් වෙලා බජව්වක් දාද්දි නැගල යන්නෙම හැත්තෑව  දශකයෙ සහ හැටේ දශකයේ සින්දු. තාත්ත යාලුවොත් එක්ක සෙට් වෙලා සින්දු කියද්දි මාත් උඩ පැනගෙන ගිහින් පුටුවෙ කොණක වාඩි වෙලා බජව්වට උපරිම දායකත්වය සපයනව.

"ඇල්මෙන් බැල්මෙන් හෙමින් සීරුවෙන්

වචනයෙන් දෙකෙන් දොඩමලු වෙමින්

ඇද හැලෙනා දිග හැරෙනා ආදරේ

තවමත් නොකියූ ආදරේ

මගෙ ආදරේට ඔබෙ ආදරෙ දෙනාවානම්"

බොළඳ සිංදුවක් තමයි.  මට ඒකත් පට්ටම රහයි.

ඉරාජ්ගෙ සිංදු වලට මම පණ ඇරගෙන. "ලංකාවෙ පොලෝසිය", "බිග් හර්ශගෙ කතාව", "ගේමක් දීල හිරෙන් පැනපු දේශපාලකය", "තණමල්විල මල්", "පාතාලෙන් එබෙන සිත්තිමනීලා", "කටු කන කොළඹ කොල්ලො" ගැන ලියන්න කියන්න ගටක් තියෙන, කොන්දක් තියෙන එකෙක් හින්දම මම ඌට මාරම කැමතියි.

අපි බලමු මෙහෙම.

මම කොළකැඳ බොන්න මාර ආසයි.

ඒ වගේම ආසයි කෙසෙලුයි යෝගටුයි බ්ලෙන්ඩ් කරල, අයිස් කියුබ් තුන හතරක් දාල බොන්න.

අහ්! මම ඔරේන්ජ් ක්‍රශ් වලටත් ආසයි හොඳේ.

දැන් බලමු  මෙහෙම.

මම ආසම කෑම සම්බෝලයි බතුයි. පරිප්පුවක් තෙල් දාල, කරවල බැදුමකුත් එකතු කරල ගත්තම පංකාදු පහයි.  මට  පුලුවන් රහට ඔය මෙනූ එක හදන්න.

මම පේස්ට්‍රි කන්නත් ආසයි නෙව. කැමතිම කෑම පේස්ට්‍රි.

ඇයි  ස්ට්‍රෝබෙරි ඩෝනට්.

මම එවුවට පණ ඇරල.

හැබැයි මං ආස නෑ කප් කේක් කන්න.

චැහ්! ආසම නෑ.

මෙහෙම හිතමු.

මට කප් කේක් හදන්න බෑ.

මම කප් කේක් කන්න ආසත් නෑ.

ඔන්න මම ගේනව පෙත්සමක්.

"කප් කේක් නිසා අපේ ආමාශය විනාස වෙනව. කප් කේක් සාදන්නන්ට එරෙහි වෙමු. කප්කේක් වලින් තොර ශ්‍රී ලංකාවක් උදෙසා ඔබේ වටිනා අත්සන අපිට ලබා දෙන්න."

ඒ විතරක් මදි නේද?

මං හදනව ෆේස් බුක් පිටුවක්.

"නෝ කප් කේක්" කියල.

කප් කේක් එක මැද්දෙන් රතුපාට කතිරයක් ගහල.

ඔයාලට මාව කොයි වගේ පෙනෙයිද?

මෙන්න මේ වගේද?
මටනම් මාව පෙනෙයි එහෙම.

හැබැයි එකක්!

හිතන්නකො සුලු මාත්‍රා වලින් ආසනික් කලවම් කරපු කප් කේක් ජාතියක් එනව වෙළඳපොළට.

අන්න එදාට අපි නැගිටින්න ඕනෙ ඇත්තටම.

කප් කේක් වලට එරෙහිව නෙමෙයි මචංලා.

ආසනික් වලට  එරෙහිව.

කප් කේක් හදන්නෙ ඩිමාන්ඩ් එකක් තියෙන නිසයි.

හැමෝම පාන් කන එක නතර කලොත් බක්කරේ පාන් හදන්නෙ නෑ.

හැබැයි අපි පාන් නොකෑවට, අල්ලපු ගෙවල්වල උන් පාන් කනවනම් බක්කරේ පාන් හදනව.

අනේ අපි කප් කේක් වලට ආස නැත්නම්,

අපිට පුලු පුලුවන් විදියට සම්බෝලෙකුයි බතකුයි හදලා කන්න නැතුව ඉන්න අසරණ මනුස්සයෙක්ට වේලක් කන්න දෙමුකෝ.

අපි කොළකැඳද? ඇපල් ජූස්ද?  වැඩියෙ හොඳ කියල වාද කරද්දි,

වතුර පොදක් නැතුව තිබහෙ මැරෙන්න යන මිනිස්සු අනන්තවත් ඉන්නව.

 

දන්නවද?

අපි කප් කේක් තහනම් කරන්න පෙත්සම් ගහද්දි,

බත් අහුරකට ලුණු ටිකක් ඉහගෙන  කාල ඉස්කෝලෙ දුවන පොඩි එව්වො අනන්තවත් ඉන්නව මචංලා.

අන්න උන්ට බත්  ඩිංග කන්න පරිප්පුවක්, කරෝල බැදුමක් හදාගන්න උදව් වෙමු.

විද්දෙ හාවට වැදුනෙ පඳුරටද මන්දා.

වල් ඌරො කවීටයි යුකීටයි  පෙත්සම් කොටනකොට මං හබන් කුකුලා වගේ පෝස්කට්ටක් තලා ගත්තාවත්ද?

වෙන්ට බෑ!

බස්සි හොඳ ළමයා.....!

තාරකාවක් යට

ඈත තනිවුන
පුංචි තරුවක්
දැවි දැවී යලි නිවෙනවා
නිවි නිවී යළි දැවෙනවා
හඳත් නෑ අද
ඔයත් නෑ ළඟ
මගේ නෙතු යුග තෙමෙනවා
ඔයත් දැක්කද
පුංචි තරුවක්
අපිට ඉහළින්
දිලෙනවා


පෙරේදා හිට
එකම ඕසෙට
මෙහෙට හිම කැට
වැටෙනවා
ලන්ච් අරගෙන
යන ගමන් මම
දවල් තරු නම් පේනවා
රෑට ඇහිපිය
බරයි හරියට
නිදිමතට ඇස් ඇලෙනවා
හීන ලෝකෙදි
තාරකා වන්
උඹේ ඇස් මට පේනවා